jump to navigation

បាន​ការ​ពារ: រឿង​ផ្ទាល់ខ្លួន៖ សូកូឡាចាំ​បង​ 26/02/2011

Posted by មាន​សង្ឃឹម in ផ្ទាល់ខ្លួន.
Tags: , ,
បញ្ចូល ពាក្យសំងាត់ របស់អ្នក ដើម្បីមើល រាល់វិចារ។

មាតិកា​នេះ​ត្រូវ​បាន​ការពារ​ដោយ​ពាក្យ​សម្ងាត់។ ដើម្បី​មើល​វា សូម​បញ្ចូល​ពាក្យ​សម្ងាត់​នៅ​ខាង​ក្រោម៖

បាន​ការ​ពារ: ភូមិ​រវល់ 16/02/2011

Posted by មាន​សង្ឃឹម in ផ្ទាល់ខ្លួន.
Tags: , ,
បញ្ចូល ពាក្យសំងាត់ របស់អ្នក ដើម្បីមើល រាល់វិចារ។

មាតិកា​នេះ​ត្រូវ​បាន​ការពារ​ដោយ​ពាក្យ​សម្ងាត់។ ដើម្បី​មើល​វា សូម​បញ្ចូល​ពាក្យ​សម្ងាត់​នៅ​ខាង​ក្រោម៖

បងប្រុស​ និង​ បងស្រីធំ​ 15/02/2011

Posted by មាន​សង្ឃឹម in ផ្ទាល់ខ្លួន.
Tags: , , ,
add a comment

ក្នុង​គ្រួសារ​ខ្ញុំ​មាន​បង​ប្អូន​៤​នាក់​ បង​ស្រី​ធំ​ឈ្មោះ​ថា​ ជឿង​ ច័ន្ទ​ម៉ុណ្ណា​ បងប្រុស​ទី២​ឈ្មោះ ជឿង ច័ន្ទ​ប្រសិទ្ធ បង​ស្រី​ទី​៣ ឈ្មោះជឿង​ សុខ​សោ​ភណ្ឌ័ ចុង​ក្រោយ​គេ​គឺ​ខ្ញុំ​​​។ ប៉ុន្តែ​គួ​ឲ្យ​សោក​ស្តាយ​បង​ប្រុស​ទី២​របស់​ខ្ញុំ​បាន​ស្លាប់​​កាលពី​ ជំនាន់​ប៉ុល​ពត​ ដោយ​សារ​គ្មាន​ថ្នាំ​ព្យាបាល​ជំងឺ​ ហេតុ​ដូច​នេះ​ហើយ​ខ្ញុំតែង​ចង​គំនុំ​នឹង ​ស្វែង​យល់ពី​របប​មួយ​នេះ​ វា​បន្សល់ការ​ឈឺ​ចាប់​និង​ការ​សោក​ស្តាយ​ដែល​មិន​អាច​បំភ្លេច បាន​សំរាប់​គ្រួសារ​របស់ ខ្ញុំ។

ខ្ញុំ​នឹក​បង​ប្រុស​ណាស់​ទោះ​បី​ជា​ខ្ញុំ​មិន​ដែល​ស្គាល់​គាត់​ មិន​ដែល​បាន​លេង​ជាមួយ​គ្នាក៏ ដោយ​​ ទោះ​បី​ជា​យ៉ាង​ណា​គាត់​នៅ​តែ​ជា​បង​ប្រុស​របស់​ខ្ញុំ​ជា​រៀង​រហូត​ ខ្ញុំ​បាន​​ថែ​រក្សា​រូប​ថត​គាត់​ កាល​ពី​នៅ​តូច​បាន​យ៉ាង​ល្អ​ វា​ជា​អ្វី​ដែល​ខ្ញុំ​សប្បាយ​ចិត្ត​នឹង​ធ្វើ​ចំពោះ​គាត់​ ។​ទោះ​បី​ជា​គាត់​មិន​មាន​នៅ​លើ​លោក​នេះ​ក៏ដោយ គាត់​នៅ​តែ​ជា​បង​ប្រុស​តែ​មួយ​របស់​ខ្ញុំ រហូត​​​ ។

បងស្រីធំ​ (ជឿង​ ច័ន្ទ​ម៉ុណ្ណា) ដែល​ខ្ញុំ​តែងហៅ​ថា​ ចែ​ណា​ គាត់​មាន​អាយុ​ជាង​ ៤០ ​ឆ្នាំ​ហើយ​ ប៉ុន្តែ​គាត់​មើល​ទៅ​នៅ​ក្មេង​ បង​ស្រី​មិន​ខ្ពស់​ដូច​ខ្ញុំ​ទេ​ គាត់​មាន​សម្បុរ​​ស​ គាត់​ចូល​ចិត្ត​និយាយ​ ភាពរួស​រាយ​រាក់​ទាក់​នេះ មាន​ពេល​ខ្លះ​មិត្ត​របស់​ខ្ញុំ​ក៏​បាន​ក្លាយ​ជា​មិត្ត​របស់​គាត់​ដែរ​ រាល់​ការ​និយាយ​របស់​គាត់​សុទ្ធ​តែ​មាន​ហេតុ​ផល​ ។​ បងស្រី​មាន​ប្រវត្តិ​តស៊ូ​លំបាក​ជា​ច្រើន​កាល​ជំនាន់​ប៉ុល​ពត ជា​ទូទៅគាត់​និយាយ​ថា​ពួក​ខ្ញុំ​ជា​ក្មេង​មាន​សំណាង ។ កាលនៅពី​ក្រមុំ​បងស្រី​មាន​សំរស់​ស្អាត​ជាង​គេ​ក្នុង​ភូមិ មាន​ប្រុសៗ ជាច្រើនតាម​ស្រលាញ់​គាត់​ ពួកគេ​ទាំង​នោះ​តែងតែ​មក​ជួយ​ការងារ​ផ្សេងៗ​នៅ​ផ្ទះ កាប់អុស​ ដងទឹក​​​ កាប់ឆ្កា….  ផ្ទះរបស់​ខ្ញុំ​ជា​រឿយៗ​មិន​សូវ​ស្ងាត់​ទេ​ព្រោះ​គាត់​មាន​មិត្ត​ភក្តិច្រើន​មក​លេង​។

ឥឡូវ​គាត់​ជា​គ្រូ​បង្រៀន​ម្នាក់​នៅ​សាលា​រៀន​ទួល​ស្វាយ​ព្រៃ​ គាត់​មាន​ជំនាញ​ខាង ប្រវត្តិវិទ្យា​ ប៉ុន្តែ​អ្នក​ដឹង​ទេ​វា​ជា​រឿង​ដែល​គួ​ឲ្យ​ចង់​សើច​ ព្រោះ​គេ​បែ​ជា​ចាត់​តាំង​ឲ្យ​គាត់​បង្រៀន​ ភូមិ​វិទ្យា​ ទៅ​វិញ​ ។​ គាត់​ចូល​ចិត្ត​ជួយ​ និង​មាន​ចិត្ត​អាណិត​អាសូរ​ច្រើន​ ទោះ​បី​ជា​គាត់​ជា​មនុស្ស​កាក់​ល្អិត​ក៏​ដោយ​ គាត់​តែង​តែ​បបួល​គេ​ឯង​ឲ្យ​បរិច្ចាក​ ខ្ញុំ​ចាំបាន​ថា​គាត់​បាន​យក​សំលៀក​បំពាក់​​ និ​ង​របស់​របរ​ផ្សេង… របស់​ខ្ញុំ​និង​បង​ភ័ណ្ឌ​ទៅ​ចែក​ឲ្យ​កូន​សិស្ស​ក្រីក្រ​នៅ​ខេត្ត​កំពង់​ឆ្នាំង​ ពេល​ដែល​គាត់​ចេញ​បង្រៀន​ដំបូង ពេលនេះ​គាត់​មាន​កូន​ស្រីពីនាក់​ដែល​គួ​រ​ឲ្យ​ស្រលាញ់​ ពួកគេ​ទាំង​ពី​រៀន​ពូកែណាស់​​ ។

គាត់​ជា​មនុស្ស​មាន​សំណាង​ក្រៅ​ពី​កូន​ដ៏​ឆ្លាត​ហើយ​ គាត់មាន​ស្វាមី​ដ៏​ល្អ​ម្នាក់​ បង​ប្រុស​ជា​មនុស្ស​ស្លូត​បូត​មិន​ចេះ​ដើរ​ចោល​ប្រពន្ធ​កូន​ មិន​ញុំា​ស្រា​​ មិនមាន​ស្រី​ញី​ខាង​ក្រៅ​ផ្តេស​ផ្តាស​ឲ្យ​គាត់​ពិបាក​ចិត្ត​ទេ​ គាត់​ស្រលាញ់​ប្រពន្ធ​និង​ កូន​គាត់​បំផុត ។

ចំពោះ​ខ្ញុំ​គាត់​ជា​បង​ស្រី​ដ៏​ល្អ​និង​ មាន​ការ​យក​ចិត្តទុក​ដាក់​ ពេល​ខ្ញុំ​មាន​ការ​លំ​បាក ។ គាត់​ធ្លាប់​សិត​សក់​និង​ ងូត​ទឹក​ឲ្យ​ខ្ញុំ​កាល​នៅ​តូច​ៗ​ ពេល​នៅ​ពី​តូ​ច​ថ្ងៃ​ណា​ក៏​ខ្ញុំយំ​តាម​គាត់​ដែរ​មិនថា​​​គាត់​ទៅ​រៀន​ គាត់​ដើរ​លេង​…..​ គាត់​ដូច​ជា​ម្តាយ​ម្នាក់​​​ ។ បងស្រី​ជា​មនុស្ស​ដំបូង​ដែល​ដាក់​ឈ្មោះ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​ថា​ “អា​ពៅ” ​គាត់​តែង​តែ​ហៅ​ឈ្មោះ​នេះ​រហូត​ ខ្ញុំ​ស្រលាញ់​ឈ្មោះ​នេះ​ណាស់ ខ្ញុំ​ចង់​ឲ្យ​គាត់​ហៅ​ខ្ញុំ​រហូត​ ទោះ​បី​ជា​ខ្ញុំ​ចាស់​កាន់​ឈើ​ច្រត់​ក៏​ដោយ​ ។ ខ្ញុំ​និង​បង​ភ័ណ្ឌ​ចូល​ចិត្ត​និយាយ​ញ៉ោះគាត់​ វា​ធ្វើ​ឲ្យពួកខ្ញុំ​សប្យាយ​ចិត្ត​ ក៏ជា​ពេល​ដ៏​មាន​សេចក្តី​សុខ​ពេល​ដែល​ពួក​យើង​ជុំ​គ្នា ទោះ​បី​ដូច​ជា​ចេច​ចាច​បន្តិច​ក៏​ដោយ ។

ចាំបាន​គាត់​ចូល​ចិត្ត​រក​ចៃខ្លាំង​ណាស់កាល​ខ្ញុំ​នៅ​តូចៗ​ គាត់​ពូកែ​រក​ចៃ​បំផុត​ ក្នុង​ខណះ​ពេល​ដែល​ខ្ញុំ​ធុញទ្រាន់​ បើ​ចង់​រក​ចៃ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​ត្រូវ​ដោះ​ដូរ​ជា​នំ​ចំ​ណី វា​ជា​ពេល​ដែល​ខ្ញុំ​ទំពារ​ចំណីពេញមាត់​ នៅ​ពេល ដែល​គាត់​កំពុងរកចៃ​ឲ្យ ស្តាប់​ទៅ​ដូច​ជា​រឿង​កំប្លែង​ចឹង​​ ។ ចំណែកពេល​ដែល​គាត់​ខឹង​ខ្ញុំ​គាត់​ចូល​ចិត្ត​ខោក​ក្បាល​ខ្ញុំ​បំផុត​ ហើយទំលាប់​នេះ​បាន ចំលង​ទៅ​បងទី២របស់ខ្ញុំ (បង​ភ័ណ្ឌ) ហើយអ្នកដែលជាជន​រងគ្រោះ​ គឺ​ជា​​អាពៅ​ម្នាក់​នេះ​ ។

ខ្ញុំ​ស្រលាញ់បងស្រី​​ ខ្ញុំ​ចង់​ដូច​ពី​តូច​ចឹង​ឲ្យ​គាត់​សិត​សក់​ និង​ចង​សក់​ឲ្យ​ម្តង​ទៀត​ ហើយ​ខ្ញុំ​នឹង​សុំ​ឲ្យ​គាត់​ធ្វើ​បែប​នេះ​នៅ​ថ្ងៃ​ណា​មួយ​ ខ្ញុំ​ពិតជាចង់​ឲ្យ​ពេល​មួយក្នុង​អតីតកាល​វិល មក​វិញ​ម្តង​ទៀត​ ជា​មួយ ស្នាម​ញញឹម​ជា​ថ្មី​ ។

បងស្រី​ខ្ញុំ​ស្រលាញ់បង​ សូម​ឲ្យ​បង​មាន​សេចក្តីសុខ​និង​ជីវិត​នេះ ខ្ញុំចង់​ឲ្យ​បង​ញញឹម​ជា​រៀង​រហូត​ ។

សួស្តី​អ្នក​ទាំង​អស់​គ្នា! 09/02/2011

Posted by មាន​សង្ឃឹម in ផ្ទាល់ខ្លួន.
Tags: , , ,
5 comments

សួស្តី​អ្នក​ទាំង​​អស់​គ្នា​ខ្ញុំ​ជា​អ្នក​ចំណូល​ថ្មី រីករាយ​ដែល​បាន​ស្គាល់​អ្នក​ទាំង​អស់​គ្នា! នាង​ខ្ញុំ​ទើបតែ​ចាប់ផ្តើម​ប្រើប្រាស់​ប្លុក នាង​ខ្ញុំ​ត្រូវការ​ការ​ណែនាំ​ពី​អ្នក​ទាំង​អស់​គ្នា សូម​ជួយ​ណែនាំ​ផង!