jump to navigation

រឿងខ្លី «ប៉ាភ្លេចឈឹង» 03/04/2020

Posted by មាន​សង្ឃឹម in ចំណេះដឹងទូទៅ, រឿង​និទាន.
trackback

ស្តាប់​ប៉ា​ណាកូន​… ខណៈ​ដែល​ប៉ា​កំពុង​និយាយ​ កូន​គេង​លក់​បាត់​ហើយ ដៃដ៏​តូចល្អិត​ត្រូវ​សង្កត់​ដោយ​ថ្ពាល់​កូន សក់​រួញ​ពណ៌​ទង់ដែង​ទទឹក​ជោក​ដិតដាម​នៅ​លើ​ថ្ងាស​របស់កូន​… ប៉ាលួច​ចូល​មក​ក្នុង​បន្ទប់​កូន​យ៉ាង​ស្ងៀម​ស្ងាត់​… ត្រឹម​តែ​ប៉ុន្មាន​នាទី​មុន​នេះ​បន្តិច​ ខណៈ​ប៉ា​កំពុង​ពិនិត្យ​ឯកសារ​នៅ​ក្នុង​បណ្ណាល័យ​ អារម្មណ៍​សោកស្តាយ​រហូត​ក្លាយ​ជា​ភាព​តាន​តឹង​បាន​ចូល​មក​ដាស់​អង្រួន​ចិត្ត​ប៉ា​ បង្ខំ​ប៉ា​ឱ្យ​ដើរ​សំដៅ​មក​រក​គ្រែ​របស់​កូន​។​

មាន​រឿង​ជា​ច្រើន​ដែល​ប៉ា​កំពុង​តែគិត កូន… ប៉ា​បាន​បញ្ចេញ​កំហឹង​ដាក់​កូន ប៉ា​ស្តី​បន្ទោស​កូន​នៅ​ពេល​កូន​កំពុង​ស្លៀកពាក់​បម្រុង​ទៅ​សាលា គ្រាន់តែកូនយក​ក្រណាត់​មកជូន​ខ្លួន​ជូត​មុខ​ ប៉ា​បន្ទោស​កូន​ថាម៉េច​មិនព្រម​ជូតជើង​ផង​… ប៉ា​ស្រែក​ទាំង​កំហឹង​នៅ​ពេល​កូន​ទម្លាក់​របស់​ផ្សេងៗ​ទៅ​លើ​ក្តារ​។

ពេល​បរិភោគ​អាហារពេលព្រឹក​ ប៉ា​ក៏​នៅ​តែ​រកឃើញ​កំហុស​កូន​ទៀត​… កូន​ធ្វើ​ឱ្យ​កំពប់​ប្រឡាក់​ប្រឡូស​ កូន​ញុំា​អាហារ​បន្ទី​បន្ទាន់​គ្មាន​របៀប​ ដាក់​កែងដៃ​លើតុ​ កូន​ដាក់​ប៊័រ​​លើ​នំប័ុង​ក្រាស់​ហួស​ពេក​។ ពេល​កូន​កំពុង​រត់លេង​ ប៉ា​កំពុង​រៀប​ចំ​ចេញ​ដំណើរ​ទៅ​ឡើង​រថភ្លើង​ កូន​ងាក​បក់​ដៃ​ហើយ​និយាយថា «បាយៗប៉ាៗ» តែ​ប៉ា​ចង​ចញ្ចើម​គំហក​ទៅ​វិញ​ថា «​លាង​ដៃ​ឱ្យ​ធឹង​បន្តិច​មើល៍​»​

ហើយ​រឿង​ទាំង​អស់​ក៏​ចាប់​ផ្តើម​ម្តង​ទៀត​នៅ​ពេល​រសៀល ខណៈ​ពេល​ប៉ា​ដើរ​តាម​ថ្នល់​ចូល​ទៅ​ជិត​កូន កូន​កំពុង​លុត​ជង្គង់​លេង​ដុំ​ថ្ម ស្រោម​ជើង​កវែង​របស់កូន​រហែក​ធ្លុះ​ធ្លាយ​ជា​ច្រើន​កន្លែង​ ប៉ា​ធ្វើ​ឱ្យ​កូន​អាម៉ាស់​នៅ​ចំពោះ​មិត្ត​ប្រុសៗ​ដោយ​បង្គាប់​ឱ្យកូន​ដើរ​ពីមុខ​ប៉ា​ត្រឡប់​ទៅ​ផ្ទះ​វិញ… ស្រោម​ជើង​នេះ​ថ្លៃ​ណាស់ ទាល់​តែយក​លុយ​ខ្លួន​ឯង​ទៅ​ទិញ​ទើប​កូន​ឯង​ចេះ​ប្រយ័ត្ន​ជាងនេះ​ គិត​មើល​ចុះ​… ប៉ាចេះ​និយាយ​បែបនេះ​ទៅ​រក​កូន​កើត​ដែរ​ហ្ន៎?​

បន្ទាប់​ពី​នោះ​មក​ កូនចាំ​ដែរទេថា ពេល​ប៉ា​កំពុង​ពិនិត្យ​ឯកសារ​នៅ​ក្នុង​បណ្ណាល័យ​ កូន​ចូល​មក​រក​ប៉ា​ដោយ​ភ័យ​ខ្លាច ដោយ​ក្រសែ​ភ្នែក​ពិបាក​ចិត្ត​ ពេល​ប៉ា​ងើបមុខ​ចេញ​ពី​ឯកសារ ងាក​សម្លឹង​ទៅ​រក​កូន​ដោយ​ក្តី​ធុញ​ទ្រាន់​ដែល​ចូល​មក​កាត់​ចង្វាក់​ កូន​ឈរទាំង​ញញើត​ញញើម​នៅ​នឹង​មាត់​ទ្វារ ប៉ា​ក៏​សួរ​សន្ធាប់​ថា «កូន​ឯង​ចូល​មករក​អី​?»​

កូន​មិន​និយាយអ្វី​ តែ​រត់​ចូល​មក​រក​យ៉ាង​លឿន ដៃ​របស់កូន​ឱប​កប៉ា​ដោយ​ថើប​ប៉ា ដៃ​ដ៏​តូច​របស់កូន​ឱប​ប៉ា​ដោយ​ក្តី​ស្រឡាញ់​ដែល​ព្រះ​ជាម្ចាស់​ប្រទាន​ឱ្យ​វា​រីក​ស្គុះ​ស្គាយក្នុង​ចិត្ត​របស់​កូន ដែល​សូម្បី​តែ​ការណ៍​ត្រូវ​បំភ្លេច​ចោល​ក៏​មិន​អាច​ធ្វើ​ឱ្យ​ក្តី​ស្រឡាញ់​នេះ​ស្វិត​ស្រពោន​ឡើយ​… បន្ទាប់​ពី​នោះ​មក កូ​ន​ក៏​រត់​ឡើង​ជណ្តើរ​យ៉ាង​លឿន​បាត់​ទៅ​ ។

កូន​សម្លាញ់​… បន្ទាប់​ពី​នោះ​បន្តិច ក្រដាស​ឯកសារ​របស់​ប៉ា​ដែល​កំពុង​តែ​កាន់​ក៏​របូត​ចេញ​ពី​ដៃ​… អារម្មណ៍​មិន​ល្អ​ក៏​ផុស​ឡើង​ក្នុង​ចិត្តប៉ា​… តើ​ចរិត​អ្វី​ទៅ​ដែល​ធ្វើ​ឱ្យ​ប៉ា​ទៅ​ជា​បែបនេះ? ទម្លាប់​ចាំ​តែ​ចាប់​កំហុស​ ដៀល​ត្មះ​ស្តី​បន្ទោស​នេះ​ជា​អ្វី​ដែល​ប៉ា​ផ្តល់​ឱ្យ​កូន​ក្នុង​ឋានៈ​ជាកូន​ប្រុស​… នេះ​មិនមែន​មាន​ន័យ​ថា ប៉ា​មិន​ស្រឡាញ់​កូន​នោះទេ  វា​ជា​ការ​រំពឹង​ជ្រុល​ហួសហេតុ​ពីក្មេង​ម្នាក់​ ប៉ា​បង្វឹក​កូន​ទៅ​តាម​មាត្រ​ដ្ឋាន​របស់ប៉ា​។

ប៉ុន្តែ​ក្នុង​រូប​កូន​​ក៏មាន​អ្វី​ល្អៗ​ជាច្រើន​គួរ​ឱ្យ​កោត​ស្ញប់ស្ញែង ស្មោះ​ស​បរិសុទ្ធ​បេះដូង​របស់កូន​ក៏​ធំទូលាយ​ប្រៀប​ដូច​រស្មី​ព្រះ​អាទិត្យ​ដែល​បំភ្លឺ​អស់​សព្វភ្នំ​ធំៗទាំងឡាយ ដែល​បង្ហាញ​ឱ្យ​ឃើញ​តាម​រយៈ​ទឹក​ចិត្ត​ដែល​ស្តែង​ចេញ​ដោយ​ធម្មជាតិ​ខណៈ​ពេល​កូន​រត់​មក​ឱ្យ​ក្រសោប​ប៉ា ថើបប៉ា​មុន​ពេល​ចូល​គេង​… យប់​នេះ​កូន​មិនចាំបាច់​ព្រួយ​បារម្ភ​អ្វី​ទៀត​ទេ ប៉ានឹង​មក​នៅ​ក្បែរ​កូន​ក្នុង​ទី​ងងឹត ប៉ា​នឹង​លុត​ជង្គង់​នៅ​ត្រង់នេះ​ដោយ​ទឹក​ចិត្ត​បរិសុទ្ធ​។

វា​ជា​ការ​តបស្នង​ដែល​មិន​សូវ​សក្តិសម​គ្នា​ប៉ុន្មានទេ ប៉ា​ដឹងថា​កូន​មុខជា​មិនយល់​ទេ​បើ​ប៉ា​និយាយ​ប្រាប់​ពេល​កូន​ដឹង​ខ្លួន​… ប៉ុន្តែ​ថ្ងៃ​ស្អែក​នេះ​ប៉ា​នឹង​ក្លាយ​ជា​ប៉ា​ដ៏​ពិត​ប្រាកដ​របស់​កូន ប៉ា​នឹង​ធ្វើ​ជា​មិត្ត​ដ៏​ល្អ​របស់​កូន ឈឺចាប់​ពេល​កូនឈឺ សើច​ពេលកូន​សើច​សប្បាយ ប៉ា​នឹង​កាត់​អណ្តាត​របស់​ប៉ា​ចោល​ប្រសិន​បើ​សម្តីទាំងឡាយ​ដែល​ពុំមាន​ក្តី​អត់​ធ្មត់​របស់ប៉ា​វារបូត​ចេញ​មក​… ប៉ា​នឹង​ទន្ទេញ​ពាក្យ​ដដែលៗ​ជា​បន្តបន្ទាប់ ប្រៀប​ដូច​ការងារ​ប្រចាំ​ថ្ងៃ​ថា «​កូន​គ្រាន់​តែ​ជា​ក្មេង​តូច​ច្រមក់​ម្នាក់ ជាក្មេង​ដ៏​តូច​ល្អិត​ម្នាក់​ប៉ុណ្ណោះ​…»

ប៉ា​បារម្ភ​ថា ខ្លាចប៉ា​មើល​ទៅ​កូន​ប្រៀប​ដូច​ជាមនុស្ស​ចាស់​ម្នាក់ សូម្បី​តែ​ខណៈ​ដែល​ប៉ា​ឃើញ​កូន​នៅ​ពេល​នេះ កូនក្រាប​ខ្លួន​ដ៏​ទន់​រងៀក​នៅ​លើ​គ្រែ… ប៉ា​មើល​ឃើញ​ហើយថា កូន​នៅ​តូច​នៅឡើយ​ ម្សិលមិញ​កូន​នៅ​ក្រោម​រង្វង់ដៃ​ម្តាយ ​ក្បាល​កូន​ផ្តេក​លើ​ស្មា​ម្តាយ​… ប៉ា​ធ្វើ​ជ្រុល​ពេក​ហើយ​… ជ្រុល​ពេក​ហើយ​កូន​….​។

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ទន្ទឹម​នឹង​ត្រូវ​ដៀល​ត្មះស្តីបន្ទោស​អ្នក​ដទៃ​សូម​ឱ្យ​ព្យាយាម​ស្វែង​យល់ចិត្ត​ពួកគេ សូម​ព្យាយាម​រក​ឱ្យ​ឃើញ​ថា ហេតុអ្វី​ទើបគេ​ធ្វើបែប​ហ្នឹង នោះ​វា​នឹងផ្តល់​ប្រយោជន៍​ដល់​អ្នក​ហើយ​បង្ក​ផល​ជា​វិជ្ជមាន​ជាជាងការ​រិះគន់​ស្តី​បន្ទោស ហើយ​វា​នឹង​បង្ក​ឱ្យ​មាន​ការ​យល់​ចិត្ត​យល់​ថ្លើម​ ការ​អត់​ធ្មត់​ និង​ក្តី​មេត្តា។ ហើយ​បើ​លោក​អ្នក​អាច​ស្វែង​យល់​ពី​ពួកគេ​បាន លោក​អ្នក​អាច​អភ័យ​ទោស​ឱ្យ​ពួក​គេ​បាន​គ្រប់​ៗ​គ្នា​។​

 

រឿង​ខ្លី​នេះ​ត្រូវបាន​និពន្ធ​ដោយ​លោក W. Livingston Larned ​ និង​ដក​ស្រង់​ចេញ​ពី​សៀវភៅ​របស់​លោក Dale Carnegie ដែល​មាន​ចំណង​ជើង​ថា សិល្បៈ​ចងមិត្ត បន្ទន់​ចិត្ត​អ្នកដទៃ​
 

មតិ»

No comments yet — be the first.

ឆ្លើយ​តប

Fill in your details below or click an icon to log in:

ឡូហ្កូ WordPress.com

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី WordPress.com របស់​អ្នក​។ Log Out /  ផ្លាស់ប្តូរ )

Google photo

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Google របស់​អ្នក​។ Log Out /  ផ្លាស់ប្តូរ )

រូប Twitter

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Twitter របស់​អ្នក​។ Log Out /  ផ្លាស់ប្តូរ )

រូបថត Facebook

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Facebook របស់​អ្នក​។ Log Out /  ផ្លាស់ប្តូរ )

កំពុង​ភ្ជាប់​ទៅ​កាន់ %s

%d bloggers like this: