jump to navigation

បញ្ញា​ ក្មេង​ស្រី​អូ​ទី​សឹម​ 12/03/2020

Posted by មាន​សង្ឃឹម in ចំណេះដឹងទូទៅ, ផ្ទាល់ខ្លួន, សៀវ​ភៅ​កំណត់​ហេតុ​.
trackback

នៅ​ពេល​ដែល​ខ្ញុំ​បាន​អាន​សៀវភៅ​មួយ​ក្បាល​ដែល​មាន​ចំណង​ជើង​ថា «ស្នេហា​និង​ការពិត» ធ្វើ​ឱ្យ​ខ្ញុំ​នឹក​ដល់​រឿង​ចាស់​ៗ​នៅ​ក្នុង​អតីតកាល​ ។ ខ្ញុំ​អាន​ដល់​រឿង​៤ ដែល​មាន​ចំណង​ជើង​ថា «​ស្ត្រី​ជួស​កៅ​អី​ចំបើង​» ធ្វើ​ឱ្យ​ខ្ញុំ​នឹកដល់​ក្មេង​ស្រី​ម្នាក់​(មិនចាំ​ឈ្មោះ)នៅ​ក្បែរ​ផ្ទះ​របស់​ខ្ញុំកាល​ពី​កំឡុង​ទសវត្សរ៍​ឆ្នាំ​៩០​​ ។ ខ្ញុំ​អាន​រឿង​នេះ ត្រឹម​​​ពាក់​កណ្តាល​ប៉ុណ្ណោះក៏ស្រាប់​តែ​​នឹក​ដល់​នាង ហើយ​ចាប់​ផ្តើម​សរសេរ​នៅ​ទី​នេះ​ ។ បញ្ញា (ឈ្មោះ​ដែលខ្ញុំ​ដាក់​ឱ្យ​នាង​) គឺ​ជា​ក្មេង​ស្រី​ដែល​កើត​ជំងឺ អូទីសឹម ពួក​យើង​មិន​ដឹង​ថា​នាង​កើត​ជំងឺអ្វីទេ ព្រោះ​កាល​ជំនាន់​នោះ យើង​មិនទាន់​​ស្គាល់​ជំងឺ​នេះ​នៅ​ឡើយ​។

បញ្ញា ជា​ក្មេង​ស្រី​ដែល​មាន​អាយុ​ស្របាល​ខ្ញុំ នាង​មាន​ចរិត​ស្លូតបូត នាង​មិនដែល​វាយ​ធ្វើបាប​​ឬ​រករឿង​នរណាម្នាក់​ឡើយ ។ នាង​ចូល​ចិត្តលេង​ជាមួយ​ក្មេង​ៗ​ដទៃទៀត​ ប៉ុន្តែ​រឿង​ដែល​អាក្រក់​បំផុត ក្មេងៗ​នៅ​ម្តុំ​ខ្ញុំ ​គ្មាននរណា​លេង​ជាមួយ​នាង​នោះទេ មិន​តែ​ប៉ុណ្ណោះ ជា​រឿយៗ​នាង​ត្រូវ​បាន​គេ​វាយ​ធ្វើបាប ​។ នាង​និយាយ​មិនច្បាស់ និង​ចូល​ចិត្ត​ចិត្តសើច​ដោយ​បានឃើញ​​គេ​ឯង​លេង​ល្បែង​កំសាន្ត​ផ្សេងៗ​ ដូចជា​លោត​មឹក គប់វង់ លេងបាយ​ឡុកបាយ​ឡ ផ្ទាត់​កៅស៊ូ​…។ បញ្ញា​មិន​ដែល​បាន​ចូល​សាលា​រៀន​ទេ ជា​រឿយៗ​ នាង​ដើរ​លេង​ម្តុំៗ​ជិត​ផ្ទះប៉ុណ្ណោះ​​…។ ពេល​ខ្ញុំ​រើ​មក​រស់នៅ​ទី​នេះ​ ខ្ញុំ​ឃើញ​នាង​​រួច​ទៅ​ហើយ ។ ជា​រឿយ​ៗ​ខ្ញុំ​បាន​ឃើញ​ក្មេងៗ​ លួច​​វាយ​និង​ក្តិច​នាង នៅ​លើ​ដៃ​និង​មុខ​នាង មាន​ស្នាម​ក្រចក​ស្ទើរ​សុះសាច់​… ហើយ​សូម្បី​តែ​មិត្ត​ភក្តិ​ខ្ញុំ​ក៏​ធ្លាប់​វាយ​នាង​ដែរ ទោះ​បី​នាង​អង្គុយ​តែ​ឯង​មិន​រំខាន​នរណា​ក៏ដោយ ​។ ខ្ញុំ​យល់​ថា ពួក​គេទាំង​នោះ​​ដូច​ជា​ខ្នាញ់​នាង​ដោយ​អារម្មណ៍​រើស​អើង​…​។
ចំពោះ​ខ្ញុំ​ ខ្ញុំ​គ្មាន​ចំណែក​ណា​មួយ​នៃ​ហិង្សា​លើ​រាងកាយ​នាង​សូម្បីតែ​ម្តង​ ជារឿយៗ​​ខ្ញុំ​តែងតែ​ពនិត្យ​លើ​ដៃ​ជើង​នាង​ជា​មួ​យស្លាក​ស្នាម​ទាំង​នោះ​ ។ ម្តងម្កាល​ នាង​អង្គុយ​យំ​ដោយ​មិនព្រម​ងើប​ទៅ​ណា ដោយ​សុខ​ចិត្ត​ឱ្យ​ពួក​គេ​ព្រួត​វាយ​ ក្តិចតាម​ចិត្ត ​។ ដោយ​សារ​ខ្ញុំ​ជា​ក្មេង​ដែលធ្លាប់​​រស់​នៅ​ជនបទ ខ្ញុំ​មិន​ធ្លាប់​ស្គាល់​ការរើស​អើង​នោះទេ ព្រោះតាម​របៀប​ក្មេង​ជនបទ​ការ​ស្មើរ​​ជា​រឿង​ធម្មតា​ ​។ បង​ស្រី​និង​ខ្ញុំ​ តែង​តែ​ដេញ​នាង​ឱ្យ​ត្រឡប់​ទៅ​ផ្ទះ​វិញ​ ដោយ​បន្លាច​ថា​ប៉ា​នាង​នឹង​មក​រក​នាង​ មូល​ហេតុ​ដោយ​សារ​នាង​ខ្លាច​ប៉ានាងជាងគេ​ ។ ពួក​យើង​មិន​ដឹង​ទេថា ហេតុអ្វី​បាន​ជា​នាង​ចូល​ចិត្ត​នៅ​ខាង​ក្រៅ ដោយមិន​ដែល​នឹកនា​ផ្ទះ​សោះ​ នេះ​អាច​ដោយ​សារ​តែ​ភាពឯកោ​…។


ផ្ទះ​របស់​បញ្ញា​ស្ថិត​នៅ​ឆៀង​​ខាងកើត​ក្រោយផ្ទះ​របស់​ខ្ញុំ ។ ដោយសារ​ផ្ទះ​របស់​ខ្ញុំ​ស្ថិត​នៅ​ជាន់​ទី​ពីរ ទើប​ស្រឡះ​អាច​មើល​ឃើញ​ផ្ទះនាងបាន​​ច្បាស់ ​។ ការពិត​ផ្ទះ​នាង​ធំ​ស្អាត​ជា​ង​ផ្ទះ​របស់​ពួក​យើង​ឆ្ងាយណាស់​ ហើយ​ឪពុកម្តាយ​របស់​នាង​ក៏​ជា​អ្នក​មាន​មុខ​មាត់​ ។ ​ជា​ប្រភេទ​ផ្ទះ​វីឡា​បែប​ជំនាន់បារាំងកាត់ ​ដែល​សង់​ខ្ពស់​និង​មាន​ពីរជាន់​ ដោយ​មាន​បង្អួត​ចំហៀង​បែរ​មក​ចំទ្វា​ក្រោយ​​ផ្ទះ​របស់​ខ្ញុំ​ ។ ពេល​ខ្លះ​ខ្ញុំ​ឃើញ​នាង​អើត​តាម​បង្អួច​ ហើយ​នាង​ស្រែកហៅ​ពួក​ខ្ញុំ​(បែប​មិនច្បាស់​) ហើយ​បក់​ដៃ​ចុះ​ឡើង​ ។​ បញ្ញា​​មាន​បងប្រុស​ម្នាក់ ហើយ​ជា​រឿយៗ​គាត់​តែ​ងតែ​ជិះ​ម៉ូតូ​មក​យក​នាង​​ពី​មុខ​ផ្ទះ​ពួក​យើង​ត្រឡប់​ទៅ​​​វិញ ឬ ពេលខ្លះ​គាត់​ជិះ​ម៉ូតូ​ក្រោយ​នាង​​។ នាង​ចូល​ចិត្ត​មក​លេង​ម្តុំ​ផ្ទះពួក​​យើង ព្រោះ​ម្តុំ​នេះ​សំបូរ​ក្មេង​ៗច្រើន មាន​ក្មេង​ប្រុស ក្មេង​ស្រីស្របាលៗគ្នា ហើយ​តែងតែជួប​ជុំ​លេង​ល្បែងកំសាន្ត​ផ្សេងៗ​​ជា​ប្រចាំ​។​
មាន​ពេល​មួយ​… មេឃភ្លៀង​ខ្លាំង​ នាង​អង្គុយ​នៅ​ក្រោយ​យ៉​​ខាងក្រោម​ផ្ទះរបស់​ខ្ញុំ​តែ​ឯង​ ។ ដោយ​មេឃ​ជិត​ងងឹត ខ្ញុំ​ក៏​ប្រាប់​នាង​ឱ្យ​ទៅ​ផ្ទះ ។ តែ​ដូច​ជា​រាល់​ដង​គឺ​នាង​មិន​ខ្វល់​ពី​ពាក្យ​ថា​ផ្ទះ​ទេ នាង​នៅ​តែ​ចចេស​នៅ​ទី​នេះ​។ ខ្ញុំ​និង​បងស្រីក៏​សម្រេច​អូស​ដៃ​នាង​ទៅ​ដល់​ផ្ទះ​ក្រោម​ដំណក់ទឹក​ភ្លៀង​រិចៗ​…។ ខ្ញុំ​ក៏​បាន​ជួប​បងប្រុស​នាង ហើយ​គាត់​ក៏​និយាយ​ថា​ អរគុណ ​មក​ពួក​ខ្ញុំ​ជា​គួរសម​។ ដោយ​អាការៈនេះយើង​ដឹង​ថា បងប្រុស​នាង​ជា​មនុស្ស​មាន​ការអប់រំនិង​ចរិយា​មារយាទ​ខុស​ពី​ពួក​ក្មេង​ដទៃ​ទៀត​ឆ្ងាយ​។

ពេល​វេលា​កន្លង​មក… ពួក​យើង​កាន់​តែរីក​ធំធាត់​ ។ ក្មេង​ៗ​នៅ​ទីនេះក៏​កាន់តែ​យល់​ដឹង​ពី​ឪពុកម្តាយ​បន្ថែម ពួក​គេ​លែង​លួច​វាយ​ធ្វើបាន​បញ្ញា​ដូចមុន​ទៀត​ហើយ ជា​រឿយៗ​ពួក​យើង​តែ​ងចែក​ចំណី​ខ្លះ​ឱ្យ​នាង​ញុំា​ ។ នាង​មិន​អាច​លែង​ជាមួយ​យើង​ទេ នាង​គ្រាន់​តែ​ឈរមើល​ហើយ​សើច​ប៉ុណ្ណោះ​ ។ បើ​លេង​លោត​កៅស៊ូ ពួក​គេ​ឱ្យ​បញ្ញា​ជា​អ្នក​កាន់​កៅស៊ូ​ ព្រោះ​នាង​មិនចេះ​លោត​… បញ្ញា​​ដូច​ជា​សប្បាយចិត្ត​នឹង​ការ​ចូល​រួមលេង​​បែប​នេះ​។
ថ្ងៃ​មួយ​ ខ្ញុំ​នឹង​មិត្តភក្តិ​បាន​ឃើញ​មាន​ឈាម​ហូរ​ប្រលាក់​សំពត់ និង ដាម​តាម​ជើង​របស់​នាង​​…។ យើង​ពិត​ជា​ភ័យ​ខ្លាំង​ណាស់ ហើយ​យើង​បាន​រត់​ទៅ​ប្រាប់​អ្នក​ផ្ទះរបស់​នាង ហើយ​ពួក​គេ​បាន​យក​នាង​ត្រឡប់​ទៅ​ផ្ទះ​វិញ​​….។
មួយថ្ងៃ​ទៅ​មួយថ្ងៃ​… យើង​លែង​សូវ​បាន​ឃើញ​នាង​ដូចមុន​ ។ ពួក​គេ​បាន​ខ្សឹបប្រាប់​ខ្ញុំ​ថា បញ្ញា​ពេញ​វ័យ​ហើយ​ ហើយ​គ្រួសារ​របស់​នាង​លែង​ឱ្យ​នាង​ចេញ​មក​ខាង​ក្រៅ​ដូច​មុន​ទៀត​។

ឆ្នាំ​បន្ត​បន្ទាប់​…​ ខ្ញុំ​ក៏​លែង​ចំណាយ​ពេល​ជួប​ជុំ​ជាមួយ​ក្មេងៗដូចមុន​ ។ ពួក​យើង​ធំៗ​រៀង​ខ្លួន ហើយ​ខ្ញុំ​ចំណាយ​ពេល​អង្គុយ​អាន​សៀវភៅ​នៅ​យ៉​ក្រោយ​ផ្ទះ​ច្រើន​ជាង​ហក់កៅស៊ូ​ឬលោតមឹក​…​​។ មាន​ម្តង​ ខ្ញុំ​ឃើញ​បញ្ញា​ស្រែក​ហៅ​ខ្ញុំ​តាម​បង្អួច​ខ្វើយៗ…។ នាង​ដូច​ជា​សប្បាយ​ដូច​ចង់​ហោះចេញ​ពី​បង្អួច​​… តែ​បង​ប្រុស​នាង​ក៏​ទាញ​នាង​ចូល​ក្នុង​ផ្ទះ​វិញ ។ ក្រោយមក​ តើ​មាន​រឿង​អ្វី​កើត​ឡើង?​ គឺ​ជំនួស​វត្តមាន​បញ្ញា​ក្បែរ​បង្អួច គឺ​ជា​បងប្រុស​របស់​នាង ដែល​តែង​តែ​លួច​មើល​ខ្ញុំ​ជា​រឿយៗ​…។ ដំបូង​ខ្ញុំ​មិនចាប់​អារម្មណ៍​ទេ តែ​ពេល​ក្រោយ​ខ្ញុំ​ក៏​លែង​សូវ​នៅ​យ៉​ក្រោយ​ផ្ទះ ទោះជា​មាន​អាកាសធាតុល្អ​យ៉ាងណា​ក៏ដោយ លុះ​ណា​តែ​មាន​វត្តមាន​បងប្អូន​ខ្ញុំ​ជួប​​ជុំ​គ្នា​ប៉ុណ្ណោះ​។

បើ​អ្នក​សួរ​ខ្ញុំ​ តើ​ខ្ញុំ​សរសេរ​អត្ថបទ​នេះ​ដើម្បី​អ្វី?
ខ្ញុំ​នឹង​ប្រាប់​អ្នក​ថា ខ្ញុំ​ចង់​និយាយ​ពី​ក្មេង​ស្រី​អូទីសឹម​ម្នាក់ ដែល​កើត​មក​ជា​មួយ​ជំងឺ​ដែល​ពិបាក​ព្យាបាល​​ នាង​គ​មិន​អាច​និយាយបាន​…​។ ជាង​កាល​ដែលយើង​រើស​អើង​គ្នា យើង​គួរ​តែ​ផ្តល់​ក្តី​ស្រឡាញ់​និង​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​ឱ្យ​គ្នា​ នេះ​ជា​អ្វី​ដែល​យើង​ហៅថា «​ភាពជា​មនុស្ស​» ។ យើង​ពិត​ជា​សំណាង​ខ្លាំង​ណាស់​ដែល​កើត​មក​ជាមួយ​កាយ​សម្បទា​មាំមួន និង​អវៈយវៈគ្រប់​គ្រាន់​ ។ យើង​អាច​មិន​ពេញ​ចិត្ត​​ផ្នែក​ខ្លះ​នៃ​រាងកាយដែលយើងមាន​ ប៉ុន្តែ​មនុស្ស​ជា​ច្រើន​បាន​ត្រឹម​តែ​ចំណាយ​ពេល​ស្រម៉ៃ​ចង់​បាន​អ្វី​ដែល​យើង​ស្អប់​ខ្ពើម​​ប៉ុណ្ណោះ​ ។

ថ្ងៃ​ចុងក្រោយដែល​​ខ្ញុំ​មើល​ពី​លើ​ផ្ទះ គឺ​ពួ​កគេ​បាន​ជញ្ជូន​ឥវ៉ាន់និង​សម្ភារៈ​ដាក់​លើ​ឡាន​ទំនិញ​ធំមួយ​ ។ ត្រូវហើយ!! គ្រួសារ​បញ្ញា​បាន​ចាក​ចេញ​ពី​ទី​នេះ ហើយ​យើង​ក៏​បាត់​ដំណឹង​របស់​នាង​សូន្យឈឹង…។​

អត្ថបទនេះ ខ្ញុំ​ចង់​រំលឹក​ដល់នាង​ទុក​ជាការចងចាំមួយ​ ដោយ​ចាត់​ទុក​ថា​នាង​ជាមិត្តល្អ​ម្នាក់!!!​

មតិ»

No comments yet — be the first.

ឆ្លើយ​តប

Fill in your details below or click an icon to log in:

ឡូហ្កូ WordPress.com

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី WordPress.com របស់​អ្នក​។ Log Out /  ផ្លាស់ប្តូរ )

Google photo

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Google របស់​អ្នក​។ Log Out /  ផ្លាស់ប្តូរ )

រូប Twitter

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Twitter របស់​អ្នក​។ Log Out /  ផ្លាស់ប្តូរ )

រូបថត Facebook

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Facebook របស់​អ្នក​។ Log Out /  ផ្លាស់ប្តូរ )

កំពុង​ភ្ជាប់​ទៅ​កាន់ %s

%d bloggers like this: