jump to navigation

ប៉ា​ដ៏​អស្ចារ្យ​ 31/03/2011

Posted by មាន​សង្ឃឹម in ផ្ទាល់ខ្លួន.
trackback

កាល​ពី​ជំនាន់​សង្គម​រាស្រ្ត​និយម​ ប៉ា​​មាន​មុខ​ងារ​ជា​សាស្រ្តាចារ្យ​អក្សរ​សាស្រ្ត​​ខ្មែរ​ម្នាក់ នៅ​វិទ្យា​ល័យ​ស៊ី​សុវត្ថិ​ ។ ក្រោយ​មក​ប៉ា​របស់​ខ្ញុំ​ជា​បុគ្គលិក​ស្នូល​របស់​បដិវត្តន៏ គាត់​ជា​មនុស្ស​មាន​ឈ្មោះ​ល្បី​កាល​ពី​ជំនាន់ ​ប្រ​ជា​មានិត​កម្ពុជា​​ប្រចាំ​ខេត្ត​កំពង់​ធំ នរណា​ក៏​គោរព​និងស្រឡាញ់​​គាត់​ដែរ​ ព្រោះ​គាត់​ជា​មនុស្ស​ស្អាត​ស្អំ​ក្នុង​ការ​កសាង​ជាតិ​មាតុភូមិ រួម​ទាំង​​​ជាមួយ​ប្រជាជន​ ។ គាត់​រីក​រាយ​និង​សប្បាយ​ចិត្ត​បើ​ទោះ​បី​ជា​​ផ្ទះ​ដែល​រស់នៅ​ប្រក់​ស្បូវនិង​​ធ្លុះ​ដោយ​កន្លែងក៏​ដោយ។​​​ ខ្ញុំ​នៅ​ចាំ​បាន​ថា​ពេល​មាន​ភ្លៀ​ង​ធំ​ម្តង​ៗ​ពួក​យើង​តែងតែ​យក​ស្បោង ទៅ​បិទរុន្ធ​ទាំង​នោះ​​ឲ្យ​ជិត​ ។

ម៉ាក់​​ជា​រឿង​ៗ​និយាយ​រអ៊ូ​ប្រាប់ពួក​​ខ្ញុំ​ថា​ ប៉ា​ខ្ញុំ​មិន​ចេះ​ស៊ី​សំណូក មិន​ចេះ​ពុក​រលួយ​​ មាន​មនុស្ស​ជា​ច្រើន​គេ​លួច​យក​ប៊ិច​ និង​សៀវ​ភៅ​ដែល​ជា​ជំនួយ​របស់​អង្គការ​យូ​នី​សេស​ទៅលក់​បាន​លុយ​មួយ​គំនរ​ មិន​បាច់​ឲ្យ​ប្រពន្ធ​កូន​ពិបាក ។ ថ្វី​បើ​ប៉ា​មាន​មុខ​តំណែង​ជា​គណៈ​ស្រុក​ទៅក្តី​។ ​គាត់​មាន​តែ​អា​ម៉ូ​ឡែត​កញ្ចាស់​មួយ​សំរាប់​ជិះ​ទៅ​ធ្វើ​ការ​ កាលនោះ​ខ្ញុំ​នៅ​តូច​អ្វី​ក៏​មិនសូវ​ដឹងក្តី​​ ប៉ុន្តែ​រឿង​មួយ​ដែល​ខ្ញុំ​ដឹង​ច្បាស់​នោះ​គឺ​គាត់​សប្បាយ​ចិត្តនិង​អ្វី​ដែល​គាត់​មាន​។

ប៉ា​មាន​កូន​សិស្ស​ជា​ច្រើន​ និង​មាន​មនុស្ស​ជា​ច្រើន​ដែល​គាត់​បាន​ជួយ​ ហើយ​ពួក​គេ​ភាគ​មាន​មុខ​តំណែង​និង​បុណ្យ​សក្តិ​ធំៗ​​ក្ក្នុងជួរ​មន្រ្តី​រាជការ​​ពេល​ឥឡូវ​នេះ​ ខុស​ពី​ប៉ា​ខ្ញុំ​ដែល គ្រាន់​តែ​មាន​មុខ​តំណែង​ត្រឹម​តែ​ជា ​មន្រ្តី​អភិវឌ្ឈន៏​ខេត្តតែ​ប៉ុណ្ណោះ​ ​ដែល​មាន​ប្រាក់​ខែ​ត្រឹម​តែ​៧៥​ដុល្លារអាមរិក​​​ ។ ខ្ញុំ​នៅ​តែ​ជឿ​ថា​ពូក​គេ​បាន​មុខ​តំណែង​​ដោយ​សារ​ចេះ​បត់​បែន​តាម​សង្គម ចេះ​អែប​អប​ ចេះ​សូក​ប្រាន់… ប៉ា​នៅ​តែ​និយាយ​ត្រូវ ” មនុស្ស​អ្វី​ក៏​បង្រៀន​បាន​ តែ​ភាព​ស្មោះ​ត្រង់​គឺ​​បង្រៀន​មិនបាន ” ពួក​គេ​អាច​គិត​ថា​ជា​សំណាង​ដែល​រៀន​មេរៀនពី​ប៉ា​​មួយនេះ​មិន​ចេះ​ បើ​មិន​ចឹង​ទេ​ពួក​គេ​មិច​នឹង​អាច​អង្គុយ​តំណែង​ដ៏​ស្អុយ​រលួយ​ដែល មនុស្ស​គ្រប់​គ្នា​ខ្វា​ករ​ចង់​បាន​មិច​នឹង​កើត​។

ការ​រស់​នៅ​របស់​គ្រួសារ​ខ្ញុំ​គឺ​មិន​ធូធារ​ដូច​​គេ​ឯង​នោះ​ទេ​ ចំណោម​បង​ប្អូន​ទាំង​អស់​គឺ គ្រួសារ​​​ខ្ញុំ​មាន​ជីវភាព​លំបាក​ជាង​គេ​ ប៉ុន្តែ​វា​ជា​ការ​រស់​នៅ​ដ៏មាន​មុខមាត់​ព្រោះ​មាន ប្រជាជន​ជា​​ច្រើន​សុទ្ធ​តែ​​គោរព​ស្រលាញ់​ប៉ា​គ្រប់​គ្នា​ ។ កាល​ពេល​តូច​ខ្ញុំ​ចេះ​តែ​តូច​ចិត្ត​ថា​ហេតុ​អីបាន​ជា​​ខ្ញុំ​មិនសំបូរ​សប្បាយ​ដូច​ក្មេង​ដទៃ​ដែល​ ខ្ញុំ​មិន​មាន​លុយ​សូម្បី​ទៅ​រៀន មិនដែល​មាន​លុយ​ទិញ​នំ​ចំណី​ញុំា​នៅ​សាលា​ដូច​មិត្ត​ភ័ក្ត ខ្ញុំ​បានគិត​ថា​ខ្លួន​ឯង​គឺ​ចាប់ កំណើត​ខុស​កន្លែង​ដូច​អ្វី​ដែល​មិត្ត​ភ័ក្ត​ បាន​ប្រាប់​ ។

ពេល​វេលា​ចេះ​តែ​កន្លង​ផុត​ទៅ​ បរិយា​កាស​សង្គម​និង​រឿង​រ៉ាវ​ជីវិត​បាន​បង្រៀន​ខ្ញុំ​ បង្ហាញ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​កាន់​តែ​យល់​ច្បាស់​ ។ ដូច​ប៉ាបាន​ប្រាប់​ខ្ញុំ​​ “ធ្វើ​មនុស្ស​ល្អ​ពិបាក​ដូច​ជា​លី​ធំ​ថ្ម​ដ៏​ធំ​ឡើង​លើ​កំពូល​ភ្នំ ធ្វើ​មនុស្ស​អាក្រក់​ងាយ​ដូច​ជា​គ្រាន់​តែ​យក​ជើង​ឈ្នូស​ដុំ​ថ្ម​ឲ្យ​ថ្លាក់ ពី​កំពូល​ភ្នំ” ស្តាប់​ទៅ​វា​ពិត​ជា​ខុស​គ្នា​ស្រលះ ។ប៉ា​ជា​មនុស្ស​តឹង​រឹង​និង​មាន​របៀប​របប ដូចនេះ​ការ​​រស់​នៅ​របស់​ពួក​ខ្ញុំ​ក៏​ដូច​គ្នា​ដែរ​ តាំង​ពី​ការ​ញុំា​ ការ​រៀន​ ការ​ដើរ​… តាំង​ពី​ក្នុង​ផ្ទះ​​រហូត​ដល់​ការ​ប្រ​ស្រ័យ​ទាក់​ទង​ខាង​ក្រៅ​សុទ្ធ​តែ​ត្រូវ​​បង្រៀន​ និង​​ត្រូវ​ឲ្យ​មាន​របៀប​ ។​ ថ្វី​បើ​ប៉ា​មិន​ដែល​ផ្តល់​ភាព​​សំបូរ​ហូរ​ហៀ​ដល់​​ខ្ញុំ​ ប៉ុន្តែ​ការ​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​ និង​ការ​ណែនាំ​មាន​ពេញ​លេញ គាត់​មិន​បាន​នាំ​ខ្ញុំ​ហោះ​ហើរ​លើ​មេឃ​ដ៏៏​ធំ​ ប៉ុន្តែ​គាត់​បង្រៀន​ខ្ញុំ​​ឲ្យ​ចេះ​ហើរ​ដោយ​ខ្លួនឯង ហើយ​ប្រាប់​ខ្ញុំ​ថា​តើ​ពេល​ហើរ​កូន​នឹង​ជួប​អ្វី​ខ្លះ? តើ​កូន​ត្រូវ​ធ្វើ​យ៉ាង​ណា​នៅ​ពេល​មាន​ឧបគ្គស​ គាត់​នៅ​តែ​ចាំ​ជួយ​ខ្ញុំ​ពេល​ដែល​ខ្ញុំ​ធ្លាក់​ សំរាប់​ខ្ញុំ​ទាំង​អស់​នេះ​គឺ​វា​គ្រប់​គ្រាន់​ជាង​ លុយ ឡាន​ វីឡា​… ទៅ​ទៀត ។

ក្រោយ​ពី​ឆ្លង​កាត់​រឿង​ជា​ច្រើន​មក​ ខ្ញុំ​ចាប់​ផ្តើម​​គិត​សា​ជា​ថ្មី ខ្ញុំ​មាន​កំហុស​ដោយ​ធ្លាប់​គិត​ថា​ ខ្លួន​ឯង​ចាប់​កំណើត​ខុស​កន្លែង​ ខ្ញុំ​មិនគួរ​ជឿ​ពាក្យ​ក្មេងៗ​ទាំង​នោះឡើយ ។ ខ្ញុំ​សោក​ស្តាយ​ចំពោះ​ការគិត​បែប​នេះ ប៉ា​ខ្ញុំ​ជា​មនុស្ស​ដ៏​ល្អ​ម្នាក់​ ជា​មនុស្ស​ស្មោះ​ត្រង់​ជា​មួយ​ជាតិ ជាមួយ​ប្រជាជន ជាម្ួ​យក្រុម​គ្រួសារ​ និង​ជាមួយ​ខ្លួន​ឯង សម័យ​នេះ​មនុស្ស​ដូច​គាត់​មាន​តិច​បំផុត​ ។ មនុស្ស​ភាគ​ច្រើន​គឺសួនតួ​ ជា​ពិសេស​មន្រ្តី​រាជការ​ ពួក​គេ​អាច​ធ្វើ​រឿង​មិន​គប្បី​ជា​ច្រើន​ដើម្បី​ប្រាក់​និង​អំណាច​ មាន​ប៉ុណ្ណឹហើយ ​​នៅតែ​​ចឹង​មាន​ទៀត​ ពួក​គេ​មិន​ខ្វល់​ពី​ការ​ឈឺ​ចាប់​ និង​ការ​លំបាក​របស់​មនុស្ស​ជា​ច្រើន​ដែល​សូម្បី​​តែ​គិតក៏មិន​ដែល​ វា​មិន​ខុស​ពី​សុភាសិត​ មួយ​និយាយ​ថា ” មនុស្ស​គិត​តែ​ពី​ប្រយោជន៏៏​ផ្ទាល់​ខ្លួន អាច​ដុត​ផ្ទះ​យើង​ដើម្បី​តែ​ស្ងោរ​ពង​មាន់​​មួយ​គ្រាប់​ ” ​។

គិត​ត្រលប់​មក​វិញ​​ប៉ា​គឺ​ជា​មនុ​ស្ស​តែ​ម្នាក់​ដែល​បង្រៀន​​មេរៀន​មួយ​នេះ​ដល់​ខ្ញុំ​ ទាំង​គាត់ មិន​បាន​ប្រាប់អ្វី​​ដល់ខ្ញុំ​បន្តិច​ ។ ខ្ញុំ​នៅ​តែ​ចាំ​ពាក្យ​ដែល​គាត់​ឧស្សាហ៏​និយាយ​ជាមួយ​ខ្ញុំ​ពេល​ខ្ញុំ​សួរ​សំនួរ​ខ្លះ​ទៅ​គាត់ ” ពេល​កូន​ធំ​កូន​នឹង​ដឹង​ដោយ​ខ្លួន​ឯង ” មែន​!​ខ្ញុំ​ដឹង​ ដឹង​ច្រើន​ពី​សង្គម​មួយ​នេះ​ មិន​មែន​តែ​ខ្ញុំ​ទេ​ដែល​ជួប​ការ​លំបាក​ និង​ឈឺ​ចាប់​ ភាព​អយុត្តិ​ធម៌​មាន​ស្ទើរ​តែ​គ្រប់​ទី​កន្លែង​ ខ្ញុំ​ក៏​ជា​ជន​រង​គ្រោះ​ និង​មាន​មនុស្ស​ជា​ច្រើន​រាប់​មិន​អស់​ក៏​បាន​ និង​កំពុង​ក្លាយ​ជា​ជន​រង​គ្រោះ​ដូច​គ្នា​ ។

ខ្ញុំ​ទទួល​ស្គាល់​ការពិត​ថា​ខ្លួន​ឯង​​ជា​មនុស្ស​មាន​សំណាង​ម្នាក់​​ ដែល​មាន​ប៉ា​ជា​មនុស្ស​ដ៏ ល្អ​​ពិបាក​រក​ បែប​នេះ​ ខ្ញុំ​មាន​មោទភាព​ចំពោះ​គាត់​ មោទភាព​ដែល​កើត​មក​ជា​កូន​គាត់ ។ គាត់​សុខ​ចិត្ត​ធ្វើ​ការ​ទាំង​លំបាក​ជា​មួយ​ភាព​ស្មោះ​ត្រង់​អស់​មួយ​ជីវិត ដើម្បី​ប្រទេស​ជាទីស្រលាញ់​​… ខ្ញុំ​ដឹង​ថា​ទោះ​បី​ជា​គាត់​ជួប​រឿង​លំបាក​ និង​អយុត្តធម៌​ច្រើន​ប៉ុណ្ណា​ក៏​គាត់​មិន​ស្តាយ​ក្រោយ​ដែរ​ ព្រោះ​គាត់​នឹង​មិន​រស់​នៅ​ជា​មួយ​ក្លិន​ឆ្អេះ​ឆ្អាប​នៃ​អំពី​ពុក​រលួយ​ និងមិន​បិទ​ភ្នែក​ទៅ​វិញ​​ជា​មួយ​​ឈ្មោះ​ជា​ជន​ក្បត់​ជាតិ​ វា​គ្រប់​គ្រាន់​សំរាប់​ការ​រស់​នៅ​គ្នាន​វិប្បដិសារីក្នុង មួយ​ឆាក​ជិវិត​​ ។ ពួក​គេ​ទាំង​នោះ​នឹង​មិន​ឲ្យ​តំលៃ​ដល់​រឿង​មួយ​នេះ​ ព្រោះ​ពួក​គេ​មិន​មាន​ការ​គិត​ជា​ដូច​មនុស្ស​​ ការពិត​​ពួក​គេ​កើត​មក​គ្រាន់​តែ​មាន​រូប​រាង​ដូច​ជា មនុស្ស​ប៉ុណ្ណោះ ។

ខ្ញុំ​នឹង​ធ្វើ​រឿង​មួយ​ចំពោះ​ប៉ា​របស់​ខ្ញុំ គឺ​ខ្ញុំនឹង​​សុំ​ទោស​គាត់​ ខ្ញុំ​នឹងនិយាយ​រឿងរ៉ាវ​​ពិត​នៅ​ក្នុង​ចិត្តរបស់​​​ខ្ញុំ​ឲ្យ​គាត់​បានដឹង​ ហើយ​ខ្ញុំ​នឹង​ប្រាប់​គាត់​ថា​ “​​ប៉ា​គឺ​ជា​ប៉ា​ដ៏​ល្អ​ម្នាក់​​ និង​ជា​វី​របុរស​របស់​កូន​ស្រី​ម្នាក់​នេះ​ជា​រាង​រហូត”​ ។​ គាត់​នឹង​មិន​អស់​សង្ឃឹមចំពោះ​កូន​របស់​គាត់​ម្នាក់​នេះ​ ​វា​​ដូច​អ្វី​ដែល​គាត់​បាន​ប្រាប់​ “ខ្ញុំ​នឹង​សុខ​ចិត្ត​ដើរ​តាម​គំរូ​គាត់​ ខ្ញុំ​​សប្បាយ​ចិត្ត​​លី​ថ្ម​មួយ​ដុំ​ធំ​ឡើង​ទៅ​លើ​ភ្នំ​ជាមួយ​គាត់ ​គឺធ្វើ​ជា​មនុស្ស​​ពិត​ប្រាកដ​ម្នាក់​​សំរាប់​ខ្លួន​ឯង​ ក្រុម​គ្រួសារ សំរាប់​មនុស្ស​គ្រប់​គ្នា​​… និង​សំរាប់​សង្គម​ជាតិ​របស់​ខ្ញុំ ។


មតិ»

1. bO - 31/03/2011

It reminds me when first time we were on the phone heheh. Wow!

មាន​សង្ឃឹម - 31/03/2011

Really good, keep it my friend!

2. Vanda - 31/03/2011

it’s look like a novel…. it’s wonderful Pa Pa…

មាន​សង្ឃឹម - 31/03/2011

Yes, I think so.

3. ពត៌មានទូរស័ព្ទ - 31/03/2011

ហឹម ប្រហែលជាធ្លាប់ដឹង ជំនាន់ប៉ាខ្ញុំដែរ មន្រ្តីរាជការជំនាន់ប៉ាខ្ញុំដែរ នៅខេត្តដូចគ្នា សង្ស័យស្គាល់គ្នាផងមិនដឹង កុំមុយនីសមិនចេះស៊ីលុយ ឥលូវគាត់ Retired ហើយ តែខ្ញុំស្រល័យប៉ាខ្ញុំនឹងម៉ាក់ខ្ញុំ បើកុំពួកគាត់ប្រហែលជាខ្ញុំមិនមានសំណាងដល់ថ្ងៃនេះទេ ។
អូរសុំសួមួយតើអ៊ំប្រុសគាត់ឈ្មោះអីដែ ខ្ញុំនឹងសួប៉ាខ្ញុំប្រហែលជាដឹង ហើយ ។​ ប៉ាខ្ញុំគាត់ជាអតីត ប្រធានការិយាល័យក្សេតសាស្រ្ត ខេត្តកំពង់ធំ ។

មាន​សង្ឃឹម - 31/03/2011

អុ! ខ្ញុំ​ក៏​គិត​ចឹង​ដែរ​ ប៉ា​របស់​ខ្ញុំ​មាន​ឈ្មោះ​ ជឿង​ សឹង​ ។ ចុះ​ប៉ា​របស់​អ្នក​វិញ? ជំនាន់​នោះ​គឺ​មាន​មនុស្ស​ស្មោះ​ត្រង់​ច្រើន​បើ​ធៀប​នឹង​ជំនាន់​នេះ ។

ក្មេងស្រែ - 01/04/2011

ជំនាន់នោះ ជំនាន់នោះ​ជិះម៉ូតូ​ក៏​គេ​ថា​ឡូយ, ជំនាន់នេះ​ជិះ​ឡាន​សេរីកៅហើយ​នៅ​គេ​ថា​ស្រែទៀត ។ ជំនាន់នោះ បារ​, បៀប៉ោ, ល្បែង​បន ក៏នៅមានតិច បើ​មនុស្ស​បុក​ទៅ​គ្រប់គ្នា ក៏​ចូល​ប្រជ្រៀត​គ្នា​មិន​ចុះ​ដែរ ។ សូម​សរសើរ​លោក​ឪពុក​អ្នក​ម្ចាស់​ប្លុក​មែន​ទែន!

មាន​សង្ឃឹម - 01/04/2011

ក្មេង​ស្រែ​ សុំ​ទោស​ខ្ញុំ​មិន​យល់​ពី​អ្វី​ដែល​អ្នក​បាន​និយាយ​នេះ​ទេ​ ។

ក្មេងស្រែ - 01/04/2011

ចឹងបានតាថា! ញ៉ុមយាយអី​យល់​តា​ឯង! អាង៉ាស់ង៉ាស់ង៉ាស់!

មាន​សង្ឃឹម - 01/04/2011

គួ​តែ​សរសេរ​ឲ្យ​គេ​យល់​ផង​ណា​ យល់​តែ​ម្នាក់​ឯង​មិន​មែន​ជា​លក្ខខណ្ឌ​ត្រឹម​ត្រូវ​សំរាប់​អ្នក​សរសេរ​ទេ ។

4. Samady KS - 01/04/2011

ប៉ា​របស់​ខ្ញុំ​ក៏​ជា​មនុស្ស​មាន​​ឋានៈ​បុណ្យសក្តិ​គួរ​សម​ដែរ ប៉ុន្តែ​គាត់​បាន​ស្លាប់​តាំង​ពី​ខ្ញុំ​នៅ​ក្មេង​ម្លេះ

មាន​សង្ឃឹម - 01/04/2011

សូម​ចូល​រួម​សោក​ស្តាយ​ផង​ណា​ Samady ខ្ញុំ​ដឹង​ថា​គាត់​ពិត​ជា​សប្បាយ​ចិត្ត​ព្រោះ​មាន​កូន​ដ៏​ល្អ​ដូច​ជា​អ្នក ។

5. ឌីយ៉ា - 01/04/2011

គំរូ​ល្អមែន!

មាន​សង្ឃឹម - 01/04/2011

បង​គិត​ថា​ អូន​ក៏​ដូច​គ្នា​ដែរ​ ។


ឆ្លើយ​តប

Fill in your details below or click an icon to log in:

ឡូហ្កូ WordPress.com

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី WordPress.com របស់​អ្នក​។ Log Out /  ផ្លាស់ប្តូរ )

រូប Twitter

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Twitter របស់​អ្នក​។ Log Out /  ផ្លាស់ប្តូរ )

រូបថត Facebook

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Facebook របស់​អ្នក​។ Log Out /  ផ្លាស់ប្តូរ )

កំពុង​ភ្ជាប់​ទៅ​កាន់ %s

%d bloggers like this: