jump to navigation

យប់​ក្រោម​ពន្លឺ​ព្រះ​ច័ន្ទ​ 20/03/2011

Posted by មាន​សង្ឃឹម in ផ្ទាល់ខ្លួន.
Tags:
trackback

ខ្ញុំ​បាន​តាំង​ចិត្ត​ថា​សរសេ​រឿង​នេះ​តាំង​ពី​ព្រលឹម​ ប៉ុ​ន្តែ​ខ្ញុំ​មាន​ការងារ​ជា​ច្រើន​ដែល​ត្រូវ​ធ្វើ​ ដោយ​ Laptop របស់​ខ្ញុំ​មាន​បញ្ហា​ខ្លះ​ ខ្ញុំ​ក៏​យក​ឲ្យ​ជាង​ជួស​ជុលរហូត​ដល់​ពេល​រសៀល​ទើប​រួចរាល់ ។

កាល​ពី​យប់​មិញ​ខ្ញុំ​បាន​តាំង​ចិត្ត​ថា​នឹង​មើល​ព្រះច័ន្ទ​ វា​ជា​រាត្រី​ដ៏​អស្ចារ្យ​ព្រោះ​មនុស្ស​គ្រប់​គ្នា អាច​មើល​ព្រះច័ន្ទ​ដ៏​ធំ​ដែល​កំរ​​មាន​ពី​មុន​មក​ សំរាប់​ខ្ញុំ​វា​គ្រាន់​តែ​ជា​ព្រះច័ន្ទ​ពេញ​វង់ ធម្មតា​ប៉ុណ្ណោះ។ ខ្ញុំ​បាន​និយាយ​កុហក​ទៅ​មិត្ត​ជិត​សិទ្ធ​របស់​ខ្ញុំ​ម្នាក់​ក្នុង​ ហ្វេស​បុក ថា​ខ្ញុំ​នឹង​ចូល​គេង​ពី​ព្រលប់​ ប៉ុន្តែ​ខ្ញុំ​មិនបាន​ធ្វើ​បែប​នេះ​ទេ​ ខ្ញុំ​បាន​ទៅ​យក​ដប​ស្រា​មួយ​ពេញ​ចំណុះ​​១.៥ លីត្រ​​មក​ ខ្ញុំ​សួរ​ខ្លួន​ឯង​ថា​ តើ​ខ្ញុំនឹង​ផឹក​ស្រា​នេះ​ឲ្យ​អស់​មែន​ទេ​? មែន​! ខ្ញុំ​នឹង​ផឹក​វា​ ផឹក​ឲ្យ​អស់ ។​ ខ្ញុំ​ផឹក​វា​ជាមួយ​នឹង​បទ​ចំរៀង​ដែល​ខ្ញុំ​ស្រលាញ់​បំផុត​ “Tonight I Wanna Cry” ខ្ញុំ​បាន​បើក​វា​ក្នុង​ Laptop​ របស់​ខ្ញុំ​ វា​នៅ​តែ​ពិរោះ​ទោះ​ជា​ស្តាប់​វា​អស់​កាល​​ជាង​៣​ឆ្នាំ​មក​ហើយ​ វា​ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​នឹក​ដល់​មិត្ត​ខ្ញុំ​ដែល​គាត់​ធ្លាប់​ឆ្លង​កាត់​អាម្មរណ៏​ឯកកោ​រ​ ក្នុង​រាត្រី​មួយ​នៅ​ សឹង្ហបូរី​ កាល​ពី​ប៉ុន្មាន​ឆ្នាំ​មុន ខ្ញុំ​កុហស​គាត់​ព្រោះ​ខ្ញុំ​មិន​ចង់​ឲ្យ​គាត់​និង​ បារម្មណ៏​ពី​ខ្ញុំ ។

អ្នក​អាច​គិត​ថា​ខ្ញុំ​ជា​មនុស្ស​កំសត់​ និង​ចូល​ចិត្ត​សរសេរ​រឿង​កំសត់​ ប៉ុន្តែ​នេះ​ជា​អ្វី​ដែល​ខ្ញុំ​ធ្លាប់​ឆ្លង​កាត់​ និង​កំពុង​តែ​ជួប​ ប៉ុន្តែ​ក៏​ខ្ញុំ​ចូល​ចិត្ត​ញញឹម​ និង​និយាយ​ច្រើន​ពេល​មាន​មនុស្ស​អ៊ូ​អរ​ ហើយ​គ្នាន​នរណា​ម្នាក់​គិត​ថា​ខ្ញុំ​ជា​មនុស្ស​កំសត់​នោះទេ​ ។

នៅ​​យ៉​ជាន់​ទី​មួយខាង​​ក្រៅ​បន្ទប់​គេង​ គយ​គន​ពន្លឺ​ព្រះ​ច័ន្ទ​ វាពិត​ស្រស់​ស្អាត​ខ្លាំង​ណាស់​សំរាប់​ខ្ញុំ​​ នៅដៃ​ខ្ញុំ​កាន់​​កែវ​ស្រា​វា​ត្រជាក់​ស្រេប វា​ពិបាក​លេប​ណាស់​បើ​ទោះ​វាជា​ប្រភេទ​ស្រា​ទំពាំង​បាយ​ជូរ​ក៏​ដោយ​ វា​ងាយ​នឹង​ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​ស្រវឹង​ព្រោះ​ខ្ញុំ​មិន​ចេះ​ញុំា​ស្រា​ទេ​ វា​ពិបាក​លេប​ ។ យូរ​ៗ​ម្ត​ង​ខ្ញុំ​បាន​លឺ​សំលេង​សើច​ក្អាក​ក្អាយ វា​ជា​សំណើច​នៃ​វង់​ស៊ីផឹក​​ដែល​នៅ​មិន​ឆ្ងាយ​ប៉ុន្មាន​ពី​ផ្ទះ​របស់​ខ្ញុំ​ ពួក​គេ​បាន​ធ្វើ​បែប​នេះ​ស្ទើរ​ជារាង​រាល់​ថ្ងៃ​ រហូត​ដល់​ខ្ញុំ​បាន​ដាក់​ឈ្មោះ​ថា​ជា​ ” ភូមិ​ រវល់ ” ។

ខ្ញុំ​ញុំា​ស្រា​បណ្តើរ​ នឹក​រឿង​រ៉ាវ​ជា​ច្រើន​ក្នុង​ជីវិត​ ខ្ញុំ​ពិត​ជា​ឈឺ​ចាប់​ និង​ឯកោរ​បំផុត​នា​យប់​នេះ​ ។ ខ្ញុំ​នឹក​ដល់​មនុស្ស​ម្នាក់​ដែល​ខ្ញុំ​គិត​ថា​ជា​មនុស្ស​ល្អ​បំផុត​សំរាប់​ខ្ញុំ​ ដែល​បាន​ឲ្យ​តំលៃ​ដល់​មនុស្ស​ស្រី​ម្នាក់​នេះ​ស្មើ​នឹង​គ្រាប់​ពេជ្រ​មួយ​គ្រាប់​ ក្នុង​ខណះ​ពេល​ដែល​មនុស្ស​ម្នាក់​ផ្សេង ទៀត​ទុក​ខ្ញុំ​ត្រឹម​ថ្ម​កល់​ជើង​ក្រាន​ ។ ខ្ញុំ​មិន​អាច​ដើរ​ចេញ​ពី​ផ្លូវ​មួយ​នេះ​បាន​ទេ​ពេល​នេះ​ ទោះ​វា​ជា​ផ្លូវ​ពោពេញ​ដោយ​បន្លា​ ខ្ញុំ​មិន​អាច​ដាក់​អំរែក​ដ៏​ធ្ងន់​មួយ​នេះ​ពី​ស្មា​បាន​គឺ​ឪពុក​ចាស់​ និង​ ទារក​ដ៏​តូច និង​មនុស្ស​ជា​ច្រើន​ទៀត​ ពួក​គេ​ស្រលាញ់​ខ្ញុំ​ និង​ត្រូវ​ការ​ខ្ញុំ​សំរាប់ថែរក្សារ​​គ្រួសារ​មួយ​នេះ​ ខ្ញុំ​នឹង​ទ្រាំ​ធ្វើ​ជា​ថ្ម​កល់​ជើង​ក្រាន​នេះ​យូរ​ប៉ុណ្ណា​ទៀត​ ខ្ញុំ​ក៏​មិនដឹង​ដែរ ។ ខ្ញុំ​គួរ​ឲ្យ​ស្អប់​ និង​គួរ​ឲ្យ​ជេ​ណាស់ មែន​ទេ? អូន​​ចង់​ស្តាប់​លឺ​ការ​ជេ​រ​ របស់​បង​ ជេ​ឲ្យ​សម​នឹង​មនុស្ស​ស្រី​ឆ្កួត​ និង​ ល្ងង់​បែប​នេះ…. ឆ្កួត​ដែល​ត្រូវ​ទ្រាំ​ទ្រ​ការ​ឈឺ​ចាប់​ដ៏​ស្ងប់​ស្ងាត់រាប់​ឆ្នាំ​ ។

ខ្ញុំ​មិន​អាច​បន្ត​ឲ្យ​គាត់​​ចាំ​បាន​ព្រោះ​មិន​ចង់​ឃើញមនុស្ស​ល្អ​ម្នាក់​​ឈឺ​ចាប់ នឹង​ទ្រាំ​ឃើញ​ខ្ញុំ​​រស់​នៅ​ក្នុង​សភាព​តាន​តឹងរាល់​ថ្ងៃ​​​ មិន​គួរ​ណា​គាត់​​​មក​ស្រលាញ់​មនុស្ស​មិន​គួរ ស្រលាញ់ ​គាត់​​គួរ​ចាប់​ផ្តើម​និង​មនុស្ស​ម្នាក់​ដែល​​គួរ​តែ​ស្រលាញ់​ ។ លើក​នេះ​ខ្ញុំ​នៅ​តែពាក្យ​សុំទោស​ សុំទោស​ចំពោះ​បង​ និង​ប្អូន​ស្រី​ម្នាក់ វត្តមាន​របស់​ខ្ញុំ​ធ្វើ​ឲ្យ​អ្នក​ទាំង​ពី​ឈឺ​ចាប់ ខ្ញុំ​នឹង​មិន​អាច​ធ្វើ​អ្វី​បាន​ក្រៅ​ពី​ពាក្យ​សុំទោស​នេះ ។

ព្រះ​ច័ន្ទ​ពិត​ជា​ស្អាត​ ជា​មួយ​ទឹក​ភ្នែក​រាប់​រយ​ដំណក់​កំពុង​ស្រក់​ ខ្ញុំ​ប្រាប់​ខ្លួន​ឯង​ថា​​ ខ្ញុំ​នឹង​យំ យំ​ឲ្យ​អស់​ចិត្ត​ យ៉​ឲ្យ​ឆ្អែត… យំ​ជា​មួយ​ដប​ស្រា​មួយ​ដប​នេះ ហើយ​ខ្ញុំ​នឹង​មិន​ផឹក​វា​នៅ​ថ្ងៃ​ស្អែក​ រឺ​ពេល​ណា​មួយ​ដូច​ពេល​នេះ​ម្តង​ទៀត​នោះ​ទេ ។ ​​ខ្ញុំ​ឈឺ​ចាប់​បំផុត​ ឈឺ​ជាង​កាល​ពី​៧​ឆ្នាំមុន ហើយ​ខ្ញុំ​​កំពុង​តែ​ឯកោរ​ជាមួយ​ផ្ទះ​ដ៏​ធំ ឯកោ​រ​​ជាមួយ​អ្វី​ដែល​គ្រប់​យ៉ាង​ដែល​មនុស្ស​រាល់​គ្នា​គិត​ថា​អស្ចារ្យ… ។

“អូន​នៅ​តែ​ជឿ​ថា​ពេល​វេលា​នឹង​ធ្វើ​ឲ្យ​បង​បំភ្លេច​មនុស្ស​ម្នាក់​នេះ​ នាង​គ្រាន់​តែ​ជា​មនុស្ស​លីលា​ម្នាក់​តែ​ប៉ុណ្ណោះ” សំរាប់​ខ្ញុំ​គាត់​នៅ​តែ​ជា​មនុស្ស​ចុង​ក្រោយ​បំផុត… អគុណ​សំរាប់​គ្រប់​យ៉ាង​ដែល​គាត់​បាន​ផ្តល់​ឲ្យ​ខ្ញុំ​ទោះ​ជា​ការ​ជួបម្តង​ទៀត​នេះ​មាន​​​រយះ​ពេល​ខ្លី​ក៏​ដោយ ។

លើក​នេះ​ខ្ញុំ​ដួល​ហើយ​ ខ្ញុំ​នឹង​ខំ​ក្រោក​ឈរ​ដោយ​ខ្លួនឯង  ខ្ញុំ​នឹង​ក្លាយ​ជា​មនុស្ស​រឹង​មុំា​​ម្នាក់​បើ​ខ្ញុំ​អាច​ឆ្លង​កាត់​រឿង​រ៉ាវ​នេះ​ តើ​ត្រូវ​ចំណាយ​ពេល​យូរ​ប៉ុណ្ណា​ខ្ញុំ​ក៏​មិន​អាច​ដឹង​ដែរ​ ។ ខ្ញុំ​ធ្លាប់​ដួល​កាល​ពី​៦​ឆ្នាំ​មុន តែ​ពេល​នោះ​ខ្ញុំ​មាន​មិត្ត​ភ័ក្ត​ មាន​ក្រុម​គ្រួសារ​នៅ​ចាំ​ជួយ​លើក​​ ប៉ុន្តែ​ពេល​នេះ​ខ្ញុំ​មិន​មាន​នរណា​សូម្បី​តែ​ម្នាក់ ។ ខ្ញុំមិនដឹង​ថា​ ខ្ញុំ​ផឹក​ស្រា​នេះ​អស់​ប៉ន្មាន​កែវ​មក​ទេ​ តែ​វា​អស់​ទៅ​ហើយ​… ទឹក​ភ្នែក​ខ្ញុំ​នៅ​តែ​ហូរ ហូរ​មិន​ដឹង​យូរ​ប៉ុណ្ណា​ទៀត​ បើ​ទោះ​ជា​ជូត​វា​ប៉ុន្មាន​ដង​មក​ហើយ​​… ខ្ញុំ​នៅ​តែ​មាន​អាម្មរណ៏​ថា​រងារ​ខ្លាំង​ណាស់​… បន្ទាប់​មក​ខ្ញុំ​ក៏​គេង​លក់​…ពេល​ដែល​ខ្ញុំ​ដឹង​ខ្លួន​ គឺ​ម៉ោង​ជាង​២​រំលង​អា​ធ្រាត​ទៅ​ហើយទឹក​ភ្នែក​​​ខ្ញុំ នៅ​ដក់​លើ​តុ​នៅ​ឡើយ វា​ជា​អនុស្សាវរីយ៏​ក្រោម​ពន្លឺ​ព្រះ​ច័ន្ទ​​ដ៏​អស្ចារ្យ​ ដែល​ខ្ញុំ​មិន​អាច​បំភ្លេច​បាន​។

មតិ»

1. MHS003 - 21/03/2011

ខ្ញុំបានអានអត្ថបទនេះដល់ចប់ ខ្ញុំយល់ និងដឹងពីអារម្មណ៏មួយនេះថាវាយា៉ងមេច

មាន​សង្ឃឹម - 22/03/2011

មាន​មនុស្ស​តិច​ណាស់​ដែល​ដឹង អគុណ​សំរាប់​ការ​ចំណាយ​ពេល​អាន​រឿង​មួយ​នេះ​ដល់​ចប់

Srey La - 18/05/2015

វាធ្វើឱ្យខ្ញុំយំទៀតហើយបង 😥

2. bO - 22/03/2011

Pukmark yap hery kit Jong neng tver Ey teat hery?

3. មាន​សង្ឃឹម - 22/03/2011

Tos yang na kor min del kit jong somlap kloun der, kombarom ey na…

4. bO - 24/03/2011

Min kit Kom Yaey morng tov ban ort? som Tinh hehehe york teuk 70 mork tinh na :0)

5. មាន​សង្ឃឹម - 25/03/2011

Som min louk ban ort, jam oy tang ors tov ta mong na.

6. vengngy - 30/04/2011

Sis : U’re a good person !!

មាន​សង្ឃឹម - 30/04/2011

Thanks you brother for spending your time to read with some comment here.

7. Kim Channseyha - 01/05/2011

Ber computer need to repair software i can help you. :). Cause i like your story.

8. Kim Channseyha - 01/05/2011

Mean monos a lot del pi bak cheang you teat. Kom think a lot pek ey. If this mater want happen no one can avoid it.

9. ធុច ដាលីន - 15/05/2011

ខ្ញុំបាទគ្រាន់តែជាមនុស្សម្នាក់ដែលបានដើរកាត់តាមផ្លូវជីវិតរបស់អ្នកនាង។ ហើយក៏​បានឃើញអត្ថបទដែលអ្នកនាងបានសរសេរវាឡើងមក។ រឿងរ៉ាវកំសត់នៅលើលោកនេះពិតជាមានច្រើនមែន។ បើទោះជាមានមនុស្ស​ជាច្រើនបានខិតខំជីកកប់វាអស់ជាច្រើនហើយក៏ដោយ។

មាន​សង្ឃឹម - 19/05/2011

មែន!​រឿង​កំសត់​ពិត​ជា​មាន​ច្រើន​លើ​លោក​នេះ ខ្ញុំ​មិន​ចង់​រស់​នៅ​ក្នុង​ស្រមោល​អតីតកាល​ទេ​ មាន​តែ​ម៉្យាង​គឺ​ទទួល​ស្គាល់​ការពិត​​ ។

មាន​សង្ឃឹម - 20/05/2011

មនុស្ស​តែង​តែ​ជួប​រឿង​កំសត់​ វា​ជា​ផ្នែក​១​របស់​ជីវិត​ ។ អគុណ​ដែល​បាន​ចំណាយ​ពេល​របស់​អ្នក​ដើរ​កាត់​តាម​ផ្លូវ​ជីវិត​របស់​ខ្ញុំ​នៅ​ទីនេះ​ ។

10. ធុច ដាលីន - 21/06/2011

ថ្ងៃនេះខ្ញុំមានពេលទំនេរបន្តិចក៏ឈៀងចូលមកមើលម្ចាស់ទំព័រនេះ។ មិនដឹងថាសុខសប្បាយជាពីរបួសចាស់ហើយឬនៅ? ចំណែកខ្ញុំក៏ហាក់នៅមានអារម្មណ៍ផ្សាៗ ចុកៗ ម្ដងម្ដាលដែរ តែហាក់ដូចជាបានធូរស្រាលជាងមុន។

ហ៊ឺ ! សុំទោសផងណា! ខ្ញុំឈប់មិនបានយូរទេ! ផ្លូវដែលខ្ញុំត្រូវដើរទៅកាន់ទិសដៅនោះ នៅឆ្ងាយណាស់។ លាសិនហើយ! បើមានពេល ឬពេលដែលខ្ញុំទៅដល់ទិសដៅ ខ្ញុំនឹងប្រាប់! សូមជូនពរឲ្យគ្រប់គ្នាមានសំណាង និងរស់ដោយមានសង្ឃឹម!

11. មាន​សង្ឃឹម - 24/06/2011

អគុណ​ដែល​បាន​ឈៀង​ចូល​មក​លេង​នៅ​ទី​នេះ ខ្ញុំ​សុខទុក្ខ​ធម្មតា​ ចំណែករបួស​ដៃ​របស់​ខ្ញុំ​បាន​ជា​ តែ​របួស​នៅ​ក្នុង​បេះដូង​ដូច​ជា​មុត​ជ្រៅ​​ មិន​ដឹង​ថា​ពេល​ណា​នឹង​ជា​សះ​នោះ​ទេ​ ។ មែន! ផ្លូវ​ដែល​ត្រូវ​ទៅ​នៅ​វែង​ឆ្ងាយ​ណាស់ សុំទោស​​ដែល​មិន​ជូន​ដំណើរ​ សូម​ជូបពរ​ឲ្យ​អ្នក​អាច​ទៅ​ដល់​គោល​ដៅ​ដោយ​ជោគ​ជ័យ ។ លា​សិនហើយ!


ឆ្លើយ​តប

Fill in your details below or click an icon to log in:

ឡូហ្កូ WordPress.com

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី WordPress.com របស់​អ្នក​។ Log Out /  ផ្លាស់ប្តូរ )

Google photo

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Google របស់​អ្នក​។ Log Out /  ផ្លាស់ប្តូរ )

រូប Twitter

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Twitter របស់​អ្នក​។ Log Out /  ផ្លាស់ប្តូរ )

រូបថត Facebook

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Facebook របស់​អ្នក​។ Log Out /  ផ្លាស់ប្តូរ )

កំពុង​ភ្ជាប់​ទៅ​កាន់ %s

%d bloggers like this: