jump to navigation

ចំណង​ដែល​ដាច់​ 25/11/2016

Posted by មាន​សង្ឃឹម in ផ្ទាល់ខ្លួន.
add a comment

ពន្លឺព្រះអាទិត្យបានចាំងតាមបង្អួចនាព្រឹកនេះ វាមានកម្តៅឧណ្ឌៗដល់ស្បែកជាមួយការដាស់តឿនសម្រាប់ថ្ងៃថ្មី ខ្ញុំត្រូវចាប់ផ្តើមគ្រប់យ៉ាងឲ្យល្អសម្រាប់ជីវិតដែលសេសសល់។ ជាងមួយឆ្នាំដែលខ្ញុំបានទទួលយកការពិតជាមួយការបរាជ័យក្នុងជីវិតគូស្រករ។ នេះជាជីវិត វាមិនហួសហេតុពេកទេព្រោះមិនមែនតែខ្ញុំដែលត្រូវបែកបាក់គ្រួសារ នៅមានមនុស្សជាច្រើនទៀតដែលទទួលយកការបរាជ័យនេះ។ 
ត្រូវហើយ! វាឈឺខ្ញុំដឹង… ហើយវាឈឺខ្លាំងទៀតផង វាឈឺរហូតដល់ខ្ញុំមិនចង់ឲ្យនរណាម្នាក់ទទួលអារម្មណ៍ឈឺបែបនេះទាល់តែសោះ។ ចំណងដប់ឆ្នាំមកនេះត្រូវបានដាច់ ព្រោះតែមនុស្សពីរនាក់មិនអាចស្រាយវាបាន។ 
women-empowerment-quotes-hd-wallpaper-17-1024x608
ជាមួយដំណើរលើវិថីថ្មីដែលមានតែម្នាក់ឯង វាជារសជាតិដែលខ្ញុំបានតាំងចិត្តថានឹងទទួលយកជាយូរណាស់មកហើយ។ កម្លាំងបន្តិចបន្តួចដែលខ្ញុំមាន ខ្ញុំនៅតែអាចតស៊ូទៅមុខទៀតបានដោយមិនចាំបាច់អំពុលទុក្ខដល់នរណាម្នាក់។ 
នៅក្នុងផ្សែងដ៏អ៊ួអាប់នៃអតីតកាល នេះជាបច្ចុប្បន្នកាលថ្មីមួយ។ ស្នាមដិតដាមនៅក្នុងបេះដូងកំពុងតែរលុបបន្តិចម្តងៗ ហើយនៅទីបំផុតពួកយើងបានក្លាយជាអ្នកដទៃដោយភាពស្ងប់ស្ងាត់។ អ្វីដែលខ្ញុំតែងតែដាស់តឿនខ្លួនឯងគឺ គ្មាននរណាម្នាក់អាចជួយខ្ញុំបានក្រៅពីខ្ញុំខ្លួនឯង។

សូមញញិមទទួលវាចុះ!!

ការតស៊ូរើបម្រះពីភាពល្ងង់ខ្លៅនិងភាពខ្ជិលច្រអូស 30/08/2016

Posted by មាន​សង្ឃឹម in ចំណេះដឹងទូទៅ.
add a comment

តស៊ូរើបម្រះនឹងការជិះជាន់នៃភាពល្ងង់ខ្លៅ

មានមនុស្សមិនតិចទេដែលត្រូវបានភាពល្ងង់ខ្លៅជិះជាន់ គាបសង្កត់លើជីវិតធ្វើឲ្យពួកគេផ្កាប់មុខជ្រុបទៅក្នុងភក់ដ៏ងងឹតនៃភាពអវិជ្ជា។ តើមានការឈឺចាប់យ៉ាងណាទៅ? តើអាចបម្រះខ្លួនបានដែរឬទេ? គ្មានអ្វីដែលថាធ្វើមិនបាននោះទេ សំខាន់ឲ្យតែមនុស្សចង់ពិតប្រាកដ។
កម្លាំងនៃភាពងងឹតវាមិនខ្លាំងប៉ុន្មានទេ តែកម្លាំងនៃភាពអវិជ្ជាមានទម្ងន់ធ្ងន់ណាស់ វាធ្វើឲ្យមនុស្សមើលមិនឃើញទាំងដែលភ្នែកនៅល្អ ហើយប្រើជីវិតដើរជួបគ្រោះថ្នាក់ក្នុងដំណើរផ្សងព្រេងដូចជាដើរធ្លាក់គ្រលុក ធ្លាក់ជ្រោះ បុកជញ្ជាំង បុកភ្នំ…។ល។

ភាពល្ងង់ខ្លៅមិនអាចឲ្យមនុស្សមើលឃើញថាពិភពលោកពណ៌អ្វីនោះទេ ហើយភាពល្ងង់ខ្លៅនេះក៏ជាឫសគល់ដើមហេតុធ្វើឲ្យក្រ ឬធ្វើឲ្យមនុស្សហ៊ានប្រព្រឹត្តអំពើពាលាអាវាសែដែរ នាំឲ្យជីវិតរបស់ពួកគេធ្លាក់ចូលទៅក្នុងពិភពអន្តរាយ។ ដូច្នេះយើងត្រូវតស៊ូរើបម្រះពីការជិះជាន់នៃភាពល្ងង់ខ្លៅតាមរយៈការរៀន។ មានតែការរៀនប៉ុណ្ណោះទើបជាអាវុធដ៏សក្តិសិទ្ធិអាចបំបែក កម្ចាត់ កម្ទេច និងបំផ្លាញភាពល្ងង់ខ្លៅបាន។

tired-teenage-boy

មនុស្សគ្រប់រូបសុទ្ធតែអាចរៀននបានគឺរៀនបាននៅគ្រប់ទីកន្លែង គ្រប់ពេលវេលាដោយមិនចាំបាច់ ទាល់តែបានរៀននៅសាលា ឬមិនចាំមានគ្រូ ព្រោះថាគ្រប់កន្លែងគឺជាសលា គ្រប់ព្រឹត្តិការណ៍គឺជាមេរៀន។ រូបអ្នកគឺជាសិស្ស ខួរក្បាលរបស់អ្នកគឺជាគ្រូបង្រៀន គ្រឿងស្រូបទាំង៥ (ភ្នែក ត្រចៀក ច្រមុះ អណ្តាត កាយ) គឺជាឧបករណ៍សម្រាប់រៀន។ បើដូច្នេះហើយនៅមានរឿងអីទៀតដែលជាឧបគ្គសរារាំងមិនឲ្យអ្នករៀនចេះនោះ? ប្រហែលមកពីបេះដូងអ្នកមិនចង់ ខួរក្បាលមិនទាន់បើក រឿងនេះគឺជាជម្រើសរបស់អ្នក។

«ការចង់ចេះចង់ដឹងនឹងជំរុញឲ្យមានថាមពលរៀន យើងបានឃើញហើយ វាគ្មានអ្នកចង់ដឹងណាល្ងង់នោះទេ តែក៏ឃើញដែរថាគ្រប់អ្នកល្ងង់ទាំងអស់គឺជាមនុស្សមិនចង់ចេះ»

ការតស៊ូរើបម្រះនឹងភាពខ្ជិលច្រអូស
តើមានថាមពលអ្វីដែលអាចរំលាយខ្លាញ់នៃភាពខ្ជិលច្រអូសបាន? វាប្រាកដជាមាន នោះគឺថាមពល«ចំណង់» ព្រោះថាមនុស្សដែលខ្ជិលគឺជាមនុស្សដែលគ្មានចំណង់។ នៅលើលោកនេះបើមនុស្សទាំងអស់មានចំណង់ចង់មាន ចង់បានពិតប្រាកដនោះគឺគ្មានមនុស្សខ្ជិលឡើយ ឬអាចនិយាយថា នៅលើលោកនេះគឺគ្មានមនុស្សខ្ជិលទេ មានតែមនុស្សដែលគ្មានចំណង់។

ចំណង់អាចបង្កើតកម្តៅរំលាយខ្លាញ់នៃភាពខ្ជិលច្រអូសបានយ៉ាងពិតប្រាកដ។ មនុស្សខ្ជិលងើបទៅធ្វើការពីព្រលឹម សាកដាក់លុយ១,០០០,០០០ដុល្លារនៅកន្លែងធ្វើការលមើល បើមិនស្ទុះក្រោកទៅមុនគេឥឡូវហ្នឹង។ សាច់គោគឺជានុយបញ្ឆោតឆ្កែយ៉ាងណាមិញចំណង់គឺជានុយបញ្ឆោតមនុស្សខ្ជិល។

intro

មានហេតុផលមួយចំនួនដែលមនុស្សខ្ជិលត្រូវតែគិត ហើយយកមកធ្វើជាហេតុផលជំរុញចិត្តនោះគឺ កាលណាខ្ជិលនាំឲ្យក្រ ខ្ជិលនាំឲ្យល្ងង់ ខ្ជិលនាំឲ្យវិនាស ខ្ជិលនាំឲ្យគេមើលងាយ ខ្ជិលនាំឲ្យគេខ្ពើមរអើម ខ្ជិលនាំកើតចៃ ខ្ជិលនាំឲ្យថោកទាប ខ្ជិលនាំឲ្យគ្មានតម្លៃ។ល។ ខ្ជិលគឺជាឫសកែវដ៏ជ្រៅនៃភាពអន្តរាយ។

កូនពិតជាសំណាងអាក្រក់ បើកើតមកប៉ះចំឪពុកម្តាយខ្ជិល ឪពុកម្តាយក៏អភ័ព្វដែរ ប្រសិនបើមានកូនខ្ជិល ប្តីកម្សត់ប្រសិនបើមានប្រពន្ធខ្ជិល ប្រពន្ធក៏កម្សត់ដែរប្រសិនបើមានប្តីខ្ជិល… បើនិយាយទៅមនុស្សខ្ជិលគឺចង្រៃរកលេខដាក់គ្មានឡើយ។ កាលបើគ្រួសារ មានមនុស្សខ្ជិលហើយ ច្បាស់ជារងទុក្ខវេទនាជាពុំខាន។

«ចំណង់គឺជាអាវុធកម្ចាត់ភាពខ្ជិលច្រអូស»

ឳ!មនុស្សខ្ជិលទាំងឡាយអើ់យ! ចូរឆាប់ដើបឡើង កុំដេកយូរពេក កុំស៊ីច្រើនពេក កុំស៊ីញឹកពេក មច្ចុរាជកំពុងសម្លឹងរកមើលអ្នកហើយ។ សេចក្តីស្លាប់មិនអនុញ្ញាតឲ្យអ្នករស់បានយូរទៀតឡើយ បើអ្នកមិនឆាប់ក្រោកទៅធ្វើការទៀត អ្នកច្បាស់ជាស្លាប់ទាំងក្តីអាម៉ាស់បំផុត។

អត្ថបទដកស្រង់ចេញពីសៀវភៅ អំណាចដួងចិត្ត

 

ថាមពល​ចិត្ត​ប្រច័ណ្ឌ 14/06/2016

Posted by មាន​សង្ឃឹម in ចំណេះដឹងទូទៅ.
2 comments

តើនរណាម្នាក់ដែលកើតមកមិនមានចិត្តប្រច័ណ្ឌ? ទាំងខ្ញុំទាំងអ្នកសុទ្ធតែមាន ទោះមិនតិចក៏ច្រើនដែរ ហើយការសម្ដែងចេញមកក៏សុទ្ធតែខុសៗគ្នា។ ដោយសារភ្លើងប្រច័ណ្ឌបានធ្វើនៅក្នុងសង្គមខ្មែរយើងសព្វថ្ងៃ ពោរពេញដោយសោកនាដកម្ម។ មនុស្សមានកម្រិតយល់ដឹងទាបហ៊ានធ្វើទង្វើឆោតល្ងង់ដែលជាបទឧក្រិដ្ឋខុសនឹងច្បាប់ដែលមនុស្សជាតិស្អប់ខ្ពើម។ តើពួកយើងអាចយល់ពីចិត្តប្រច័ណ្ឌដោយវិធីណា? ការយល់ពីឫសគល់និងឲ្យស៊ីជម្រៅ វានឹងធ្វើឲ្យយើងមានការគិតដ៏ត្រឹមត្រូវមួយ។ នេះជាអត្ថបទដែលខ្ញុំពេញចិត្តបំផុតក្នុងចំណោមអត្ថបទជាច្រើនដែលខ្ញុំបានអាន បើអ្នកចង់យល់ដឹងឲ្យកាន់តែច្បាស់ពីការប្រច័ណ្ឌ ការគ្រប់គ្រង់អារម្មណ៍ប្រច័ណ្ឌ ការអនុវត្តន៍ឲ្យមានប្រសិទ្ធិភាពសូមអានដូចតទៅនេះ

១. តើការប្រច័ណ្ឌគឺជាអ្វី? ហើយចិត្តប្រច័ណ្ឌគឺជាអ្វី?

ការប្រច័ណ្ឌគឺជាការច្រណែនដែល កើតឡើងដោយសារភាពហួងហែងដ៏ល្ងង់ខ្លៅរបស់ចិត្តដែលទាមទារឲ្យមានភាពស្មើគ្នានៅពេលដែលមនុស្សស្រលាញ់មានទំនោរទៅអ្នកផ្សេងច្រើនជាង ឬធ្ងន់ជាង។ វាគឺជាអារម្មណ៍ធម្មជាតិរបស់មនុស្សគ្រប់រូបដែលតែងតែកើតមាន នៅពេលដែលខ្លួនយល់ ឬឃើញដៃគូស្នេហាមានទម្ងន់នៃសេចក្តីស្រលាញ់ទៅភាគីណាផ្សេង ដែលពេលខ្លះវាគ្រាន់តែជាការយល់ឃើញផ្ទាល់ខ្លួនប៉ុណ្ណោះ វាមិនមែនជាការពិតផង ប៉ុន្តែជូនកាលវាក៏ជាការពិតផងដែរ។

jealousy

២. តើនរណាដែលកើតមានចិត្តប្រច័ណ្ឌ?

វាមានច្រើនប្រភេទអាចជាមនុស្ស និងសត្វ ប៉ុន្តែនៅពេលនេះខ្ញុំនិយាយតែចំពោះចិត្តប្រច័ណ្ឌរវាងមនុស្សដែលត្រូវជាដៃគូស្នេហ៍រវាងគ្នានិងគ្នា ដូចជាបុរសប្រច័ណ្ឌនារីដែលត្រូវជាសង្សារ ឬភរិយារបស់ខ្លួន និង នារីប្រច័ណ្ឌបុរសដែលជាសង្សារ ឬប្តីរបស់នាង។ ចិត្តប្រច័ណ្ឌគឺជាអារម្មណ៍ធម្មជាតិម្យ៉ាងដែលកើតឡើងពីសេចក្តីស្រលាញ់ហើយហួងហែងចង់បានមកធ្វើជាកម្មសិទ្ធិផ្ទាល់ខ្លួនផ្តាច់មុខតែម្នាក់ឯងដោយមិនចង់ឲ្យគូស្នេហ៍បើកចិត្តទៅចាប់អារម្មណ៍ ឬស្រលាញ់អ្នកផ្សេងចង់ឲ្យប្រើអារម្មណ៍មូលស្រលាញ់មកលើតែខ្លួនតែឯងមួយ មិនអាចចែករំលែកទៅឲ្យនរណាបានសូម្បីតែ១%។

ប៉ុន្តែមានគូស្នេហ៍ខ្លះគ្មានចិត្តប្រច័ណ្ឌ គេអាចបន្សាំចិត្តទោក្នុងស្ថានភាពដែលគូស្នេហ៍មានសេចក្តីស្រលាញ់ហើយចែករំលែកសេចក្តីស្នេហាទៅឲ្យអ្នកផ្សេង ឬក៏បន្ថែមសេចក្តីស្នេហាទោឲ្យអ្នកផ្សេង ហើយព្រឹត្តិការណ៍នេះវាអាចទៅរួចចំពោះបណ្តាប្រទេសមួយចំនួនដែលមានជំនឿទៅតាមលទ្ធិ ឬសាសនារបស់គេតែប៉ុណ្ណោះ ប៉ុន្តែទម្រាំតែបន្សាំចិត្តបាន វាមិនមែនជារឿងងាយស្រូលនោះដែរ។

៣. តើចិត្តប្រច័ណ្ឌមានកម្លាំងថាមពលយ៉ាងណា?

នៅពេលដែលបុរស ឬនារីមានចិត្តប្រច័ណ្ឌចំពោះគូសេ្នហ៍របស់គេគឺមានន័យថាភ្លើងចាប់ផ្តើមឆេះឡើង ហើយភ្លើងនោះមានអំណាចក្តៅយ៉ាងណាគឺអាស្រ័យទៅលើអំពើរបស់គូសេ្នហ៍ដែលធ្វើឲ្យដៃគូម្ខាងទៀងប្រច័ណ្ឌ និងអាស្រ័យផងដែរទៅលើកម្រិតនៃសេចក្តីស្នេហ៍របស់អ្នកប្រច័ណ្ឌ។ ភាគច្រើនគេសង្កេតឃើញថានារីប្រច័ណ្ឌច្រើនជាងបុរស ហើយបុរសប្រច័ណ្ឌខ្លាំងជាងនារី។ នារីនៅពេលដែលឃើញប្តីមានស្រីថ្មី នាងគ្រាន់តែខឹងញ៉ូងញុំាងបន្តិចបន្តួច ហើយក៏ស្ងប់ទៅវិញ។ ចំណែកបុរសវិញនៅពេលដែលឃើញនារីដែលខ្លួនស្រលាញ់មានប្រុសថ្មី ច្បាស់ជាឆេះដុំភ្លើងមិនខាងហើយអាចប្រព្រឹត្តអំពើល្មើសផ្សេងៗទៀតផង។

Fighting-Couple

នៅពេលដែលចិត្តប្រច័ណ្ឌកើតឡើងមានន័យថាកំហឹងកើតឡើង នៅពេលកំហឹងកើតឡើងមានន័យថាពួកគេកំពុងតែផលិតអាវុធបរមាណូ ឬអាវុធនុយក្លេអ៊ែរ។ អាចនិយាយបានថាអំណាចនៃភ្លើងកំហឹងមានឥទ្ធិពលខ្លាំងក្លាណាស់ ហើយអាចធ្វើឲ្យមនុស្សប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់យ៉ាងសាហាវឃោរឃៅទៀតផងដូចជា៖
‍- កើតអំពើហិង្សាក្នុងគ្រួសារ
– កើតអំពើឃាតកម្មទៅលើគូប្រកួតប្រជែង ឬភាគីទីបី
– នារីហ៊ានកាត់លិង្គប្តីចោល បុរសហ៊ានកម្ទេច ឬបំផ្លាញប្រដាប់ភេទនារី
– ហ៊ានសម្រេចចិត្តលែងលះគ្នាទាំងដែលនៅស្រលាញ់

អំពើខាងលើនេះគឺជាអំពើខុសឆ្គងយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរបំផុត វាគឺជាអំពើដែលកើតឡើងទៅលើមនុស្សគិតខ្លី ខ្វះការពិចារណាដោយមានការប្រកាន់ហួងហែងច្រើនពេកផង ហើយវាបណ្តាលមកពីភាគីម្ខាងទៀតមានទំនោរចិត្តវិសមភាពខ្លាំងពេកដោយមិនគិតក្រែងចិត្តម្ចាស់ស្នេហ៍របស់ខ្លួន។

៤. បំប្លែងថាមពលចិត្តប្រច័ណ្ឌឲ្យមានប្រយោជន៍

យើងបានដឹងហើយចិត្តប្រច័ណ្ឌនាំឲ្យកើតកំហឹង ដូច្នេះអ្នកត្រូវគ្រប់គ្រងកំហឹងឲ្យបាន ហើយរកវិធីសាស្ត្រធ្វើយ៉ាងណាដើម្បីឈ្នះដៃគូប្រកួតប្រជែង។ នៅក្នុងចក្រភពសេរីត្រូវមានសេរីភាពក្នុងការប្រកួតប្រជែង ទោះជាមានច្បាប់ហាមប្រាមមិនឲ្យមានស្នេហាច្រើនក៏ដោយក៏ច្បាប់មិនអាចមើលឃើញចិត្តមនុស្សបានដែរ ដូច្នេះយើងត្រូវត្រៀមខ្លួនដើម្បីចូលរួមការប្រកួតប្រជែង។

ដើម្បីប្រកួតប្រជែងឈ្នះ អ្នកត្រូវធ្វើរឿងសំខាន់ពីរយ៉ាងគឺ៖ ទី១ «យកចិត្ត»ទៅប្រជែងគេត្រូវស្រលាញ់ឲ្យបានខ្លាំងអស់ពីចិត្ត ព្រោះសេចក្តីស្នេហាកើតមកពីចិត្ត គឺដោយសារតែការទាក់ចិត្ត គឺយកចិត្តទៅទាក់ចិត្ត។ ដូច្នេះអ្នកត្រូវដាក់ចិត្តស្រលាញ់គូស្នេហ៍ឲ្យបានច្រើនជាដៃគូម្ខាងទៀត។ ទី២គឺ«អំពើ» អ្នកត្រូវប្រព្រឹត្តតែអំពើល្អចំពោះគូស្នេហ៍ឲ្យបានច្រើនដូចជា ការយកចិត្តទុកដាក់គោរព ប្រតិបត្តិ ផ្តល់តម្លៃលើកតម្កើង និងជាពិសេសផ្តល់តម្លៃសេវាកម្មឲ្យបានល្អបំផុត។

ដើម្បីយកឈ្នះលើដៃគូប្រកួតប្រជែងបាន អ្នកត្រូវយកឈ្នះលើខ្លួនឯងឲ្យបានជាមុនសិន។ រាល់ចិត្តអាក្រក់ អារម្មណ៍អាក្រក់ និងអំពើអាក្រក់ត្រូវតែផ្លាស់ប្តូរនិងរលាស់ខ្លួនចេញឲ្យឆ្ងាយ ត្រូវប្រកាន់យកការគិតល្អ ចិត្តល្អ និយាយល្អ និងអំពើល្អជាប្រចាំគ្រប់ពេលវេលា ជាទម្លាប់ ជារឿយៗ ទោះជាក្នុងកាលៈទេសៈណាក៏ដោយ។ អំពើល្អមិនសាបសូន្យឡើយ គេតែងនឹកឃើញហើយត្រឡប់មកយកអ្នកវិញ នៅពេលណាមួយ អ្នកដែលប្រកាន់ធ្វើតែអំពើល្អឲ្យបានគ្រប់ពេលវេលា ទើបហៅថាយកឈ្នះលើខ្លួនឯងបាន។

A2G2186

កុំ កុំ កុំ បំផ្លាញអ្នកដទៃឲ្យសោះ ព្រោះជាអំពើល្មើសដែលនាំទទួលបាបកម្មធ្ងន់ធ្ងរជាងមុន។ អ្នកអាចបំផ្លាញគេបាន តែមិនអាចដណ្តើមគេបានឡើយ អ្នកអាចដណ្តើមយកបានតែរូបរាងកាយ តែមិនអាចដណ្តើមយកចិត្តគំនិតបេះដូង និងសេចក្តីស្រលាញ់ពីគេបាននោះទេ។ មានតែការប្រព្រឹត្តអំពើល្អមួយគត់ដើម្បីឆក់យកបេះដូងពីគូស្នេហ៍បណ្ដូលចិត្តអ្នកបាន។កំហឹងដែលកើតចេញពីការប្រច័ណ្ឌ ចូរយកវារក្សាទុកក្នុងចិត្តរបស់អ្នកចុះ ហើយបំប្លែងឲ្យទៅជាថាមពលដែលមានប្រយោជន៍ជុំវិញខ្លួនឯងឲ្យរួសរាន់ប្រព្រឹត្តអំពើលើស ឬឈានមុខដៃគូប្រកួតប្រជែង។ អ្នកគួរតែហ៊ានទទួលស្គាល់ខ្លួនឯងថា មានចំណុចខ្សោយនៅត្រង់ចំណុចណាហើយ ទើបបានជាគេមានទំនោរចិត្តទៅរកអ្នកផ្សេង ដូច្នេះគួរអភិវឌ្ឍខ្លួនដើម្បីបំពេញចំណុចខ្វះខាតទាំងអស់នោះ ហើយអរគុណចំពោះការបង្កើតឲ្យមានដៃគូប្រកួតប្រជែង។

អ្នកខ្លះបានសម្រេចចិត្តចុះចាញ់ការប្រណាំងប្រជែង ហើយថាស្នេហាមិនមែនជាការប្រណាំងប្រជែងដូចកីឡា ឬការធ្វើជំនួញទេ។ ការយល់បែបនេះខុសហើយពៅ នៅលើលោកនេះអ្វីៗគ្រប់យ៉ាងសុទ្ធតែមានការប្រកួតប្រជែងទាំងអស់។ ព្រះពុទ្ធបានមានព្រះបន្ទូលថា «កម្លាំងណាខ្លាំងនិងជំរុញឈ្នះកម្លាំងខ្សោយ» មិនថាកម្លាំងអ្វីនោះទេ កម្លាំងណាខ្លាំងនឹងទាញឈ្នះកម្លាំងខ្សោយដូចជាកម្លាំងទាញព្រ័ត្រ កម្លាំងទឹកហូរ កម្លាំងខ្យល់បក់ កម្លាំងទ័ព កម្លាំងមនុស្ស កម្លាំងនៃក្តីស្រឡាញ់ កម្លាំងនៃអំពើ… កម្លាំងណាខ្លាំងនឹងឈ្នះកម្លាំងដែលខ្សោយ។

អ្នកមិនត្រូវបំផ្លាញ ឬធ្វើឲ្យគេខ្សោយដោយអំពើស្មោកគ្រោកឡើយ តែអ្នកត្រូវខិតខំកសាងកម្លាំងខ្លួនឯងឲ្យខ្លាំងជាងគេ ទើបជាបុគ្គលឆ្នើមនិងពូកែអស្ចារ្យ ហើយអ្នកជាជើងខ្លាំងក្នុងចំណោមជើងខ្លាំង។ កុំធ្វើអ្នកខ្លាំងក្នុងចំណោមអ្នកខ្សោយឲ្យសោះ អត់ល្បីឈ្មោះទេ បានត្រឹមតែខ្មាសគេប៉ុណ្ណោះ។

៥. ថាមពលនៃចិត្តស្រឡាញ់ និងចិត្តប្រច័ណ្ឌ

អ្នកប្រច័ណ្ឌគេមកពីអ្នកស្រលាញ់គេ អ្នកប្រច័ណ្ឌទើបនាំឲ្យអ្នកខឹងនឹងគេ នាំឲ្យប្រច័ណ្ឌព្រោះស្រឡាញ់ ព្រោះស្រឡាញ់ នឹងខឹងព្រោះស្រឡាញ់។ ដូច្នេះវាមានថាមពលពីរយ៉ាងកើតឡើង គឺថាមពលនៃចិត្តស្រឡាញ់ផង និងថាមពលនៃចិត្តខឹងផង វាមានអំណាចខ្លាំងទ្វេដង។
អ្នកត្រូវយកវាមកធ្វើជាកម្លាំងជំរុញចិត្តដើម្បីឲ្យអ្នកមានការខិតខំប្រឹងប្រែងឲ្យខ្លាំងក្លា និងពុះកញ្ជ្រោលបំផុតដែលអាចដុតបំផ្លាញនូវខ្លាញ់នៃភាពខ្ជិលច្រអូស និងភាពទន់ខ្សោយ ហើយបំប៉នឲ្យក្លាយទៅជារឹងមាំ និងខ្លាំងពូកែ។ ថាមពលនៃចិត្តស្រឡាញ់ និងចិត្តប្រច័ណ្ឌអាចជំរុញមនុស្សឲ្យមានការខិតខំប្រឹងប្រែងកសាងកិត្តិយស កិត្តិនាម និងភាពថ្កុំថ្កើងរុងរឿងដើម្បីបង្កើតនូវភាពទាក់ទាញផ្ទាល់ខ្លួនបាន។

itm_couple-love-photos-for-facebook-and-google-plus2014-03-19_04-00-20_1

បើសិនជាអ្នកគឺជាបុគ្គលពូកែអស្ចារ្យមិនចាំបាច់ប្រឹងទៅស្រឡាញ់គេនោះទេ ប្រាកដជាគេមកស្រឡាញ់អ្នកវិញជាមិនខាន ហើយមិនមែនតែម្នាក់ទេគឺអាចមានច្រើនអ្នកទៀតផង។ ដូច្នេះពីមុនអ្នកធ្លាប់តែប្រច័ណ្ឌគេ ពេលនេះគេនឹងងាកមកប្រច័ណ្ឌអ្នកវិញជាមិនខាន ធ្វើដូច្នេះទើបទាន់សម័យ ឬដែលគេហៅថាឡូយ។ កុំកើតមកដើម្បីតែប្រច័ណ្ឌគេ ត្រូវធ្វើយ៉ាងណាឲ្យគេប្រច័ណ្ឌអ្នកវិញ។ អារឿងដែលថាធ្វើយ៉ាងណាឲ្យគេប្រច័ណ្ឌអ្នកនោះមិនមែនទៅស្រលាញ់អ្នកទី៣ អ្នកទី៤ ឬបង្កើតស្នេហាជាមួយគូស្នេហ៍ថ្មីឲ្យគេប្រច័ណ្ឌនោះទេ គឺត្រូវកសាងខ្លួនឲ្យបានល្អ ដើម្បីគេស្រលាញ់ហួងហែងនិងប្រច័ណ្ឌអ្នកវិញ។ OK!!

អត្ថបទនេះនាងខ្ញុំបានដកស្រង់ចេញដោយផ្ទាល់ពីសៀវភៅដែលមានចំណងជើងថា «អំណាចដួងចិត្ត» The Power Of Mind
ដោយចងក្រងនិងរៀបរាងឡើងដោយលោក អួន សារ៉ាត់។
សូមអរគុណសម្រាប់ការចូលរួមចំណាយពេលអានតាំងពីដើមរហូតដល់ចប់។
ជូនពរសុខភាពល្អ សំណាងល្អ និងជោគជ័យគ្រប់ភារកិច្ច!!

ខ្ញុំចង់ងាប់ 22/03/2016

Posted by មាន​សង្ឃឹម in ចំណេះដឹងទូទៅ.
add a comment

រឿងនេះបានកើតឡើងចំពោះខ្ញុំកាលពីមួយឆ្នាំមុន។ កាលនោះខ្ញុំតែងតែក្រោកឡើងនៅម៉ោង៤ទាបភ្លឺដើម្បីដាំស្ល សម្អាតផ្ទះ ស្រោចផ្កានិងរៀចចំខ្លួនទៅធ្វើការ រួមទាំងរៀបចំកូនស្រី នូវអាហារពេលព្រឹក រៀបចំខ្លួនឲ្យនាងនិងជូននាងដាក់សាលារៀន។ ជារាងរាល់ពេលដែលនាឡិការទូរស័ព្ទដៃរោទ៍ ខ្ញុំឆាប់ចុចវាចោលព្រោះខ្លាចភ្ញាក់អ្នកផ្ទះ។ ខ្ញុំស្ទើរតែលើកជើងដើរមិនរួច ខ្ញុំគ្មានសូម្បីកម្លាំងដើរទៅមុខ…។ ខ្ញុំមានជំងឺគ្រប់មុខ ក្រពះ ពោះវៀន បេះដូង រលាកច្រមុះនិងឈឺសសៃ… ។ ខ្ញុំក្លាយជាជនបរាជ័យនៅពេលដែលគិតដល់គ្រាមួយដែលខ្ញុំត្រូវបែកបាក់គ្រួសារ។ ខ្ញុំកើតវិបិត្តផ្លូវចិត្តដ៏ធ្ងន់ធ្ងរព្រោះរយះពេល៧ឆ្នាំចុងក្រោយនេះ ខ្ញុំបៀមទុក្ខព្រួយនេះតែម្នាក់ឯង។ ខ្ញុំនៅតែឈឺចាប់បើទោះណាជាខ្ញុំបានដឹងជាមុនថាខ្ញុំត្រូវបាត់បង់មនុស្សម្នាក់ដែលធ្លាប់រួមរស់ជាមួយគ្នាក៏ដោយ។ ខ្ញុំនៅតែឈឺចិត្តបើទោះជាបែកបាក់នេះ​ចេញពីភាគីខ្ញុំតែម្ខាងក៏ដោយ។
រាល់ពេលចូលបន្ទប់ទឹក ខ្ញុំតែងតែសម្លឹងមើលមុខដ៏ស្លេកស្លាំងរបស់ខ្ញុំ ភ្នែកដែលមានពណ៌ល្អក់ស្រអាប់និងរូបរាងដ៏ស្គមកំព្រឹងនៅក្នុងកញ្ចក់។ រូបរាងមួយនេះដែលព្រលឹងខ្ញុំស្ថិតនៅជាងបីទសវត្សរ៍មកហើយ… ដោយសារតែខ្ញុំមើលថែវាមិនបានល្អទើបទីបំផុតវាបានក្លាយជាគ្រោងឆ្អឹង។ ពាក្យទីមួយដែលខ្ញុំចង់និយាយបំផុតនៅពេលនោះគឺ«ខ្ញុំចង់ងាប់» ខ្ញុំចង់ងាប់ៗ… ។ តើទុក្ខលំបាករបស់ខ្ញុំ ភាពហត់នឿយរបស់ខ្ញុំ នរណាអាចជួយខ្ញុំបាន? តើខ្ញុំអាចរស់បែបនេះបានយូរប៉ុណ្ណា?
មានពេលមិនតិចទេដែលខ្ញុំអង្គុយបង្ហូរទឹកភ្នែកក្រោមទឹកផ្កាឈូកនៅក្នុងបន្ទប់ទឹកដ៏ស្ងៀមស្ងាត់តែម្នាក់ឯងនៅពេលយប់​។ ខ្ញុំខ្លាចភាពងងឹតនៃស្បៃរាត្រី ព្រោះជាពេលដែលខ្ញុំមិនអាចបិទភ្នែកគេងលក់ ខ្ញុំមិនអាចសម្រាកខួរក្បាលនិងការគិត។ ខ្ញុំទទួលអារម្មណ៍ថាខ្ញុំកំពុងតែរស់នៅក្នុងលោកតែម្នាក់ឯង ខ្ញុំហេងហាងណាស់ហើយជីវិតនេះគឺគ្មានអ្វីទាំងអស់។ រាល់ថ្ងៃខ្ញុំធ្វើការម្នាក់ឯង ញាំបាយម្នាក់ឯង គិតម្នាក់ឯង គ្រប់យ៉ាងគឺតែម្នាក់ឯង រហូតដល់ពេលខ្ញុំគេងសម្រាកនៅពេទ្យក៏ម្នាក់ឯង… ។ និយាយដល់ចំនុចនេះខ្ញុំនឹកដល់ពាក្យមិត្តម្នាក់បានស្តីឲ្យខ្ញុំថា៖ ហេតុអ្វីចូលចិត្តធ្វើខ្លួនឯកោម្ល៉េះ? ចូលចិត្តធ្វើខ្លួនហ្នឹងអស្ចារ្យម្ល៉េះ? ចង់ធ្វើជាHeroមែនទេ? ។ ខ្ញុំបានត្រឹមតែបិទទូរសព្ទ័ចោលមិនតបអ្វីសូម្បីតែមួយម៉ាត់។
អត់ទេ! ខ្ញុំពិតជាខ្លាចណាស់ ខ្លាចភាពឯកោណាស់…។ ខ្ញុំពិតជាត្រូវការមនុស្សម្នាក់ដែលមានស្មាដ៏រឹងមាំដែលអាចឲ្យខ្ញុំផ្អែក អាចឲ្យខ្ញុំបិតភ្នែកសម្រាក… ខ្ញុំត្រូវការដៃដ៏កក់ក្តៅមួយចាប់ខ្ញុំនាពេលនេាះ ពេលដែលខ្ញុំលែងចង់ងើប ហើយប្រាប់ខ្ញុំថា«គ្រប់យ៉ាងគឺនឹងប្រសើរឡើង» ប៉ុន្តែសោកស្តាយមិនមាននរណាម្នាក់ដែលនៅទីនេះអាចជួយរែងអម្រែកដែលខ្ញុំកំពុងរែក និងទូលទម្ងន់ដ៏ធ្ងន់នៅលើក្បាលរបស់ខ្ញុំ មិនមានសូម្បីតែមនុស្សម្នាក់ដែលអាចជួយយួរសម្ពាយដែលនៅលើខ្នងរបស់ខ្ញុំ មិនមាននរណាម្នាក់អាចជួយពរកូនស្រីខ្ញុំក៏មិនមានរណាម្នាក់ពេញចិត្តនឹងដឹកដៃពុកម៉ែចាស់ៗរបស់ខ្ញុំដែរ… ហើយមិនមានសូម្បីតែមនុស្សម្នាក់អង្គុយកំដរខ្ញុំពេលដែលគេងសម្រាកនៅលើគ្រែពេទ្យ។ អ្នកអាចឆ្លើយប្រាប់ខ្ញុំបានទេថារសជាតិបែបនេះ តើនរណានៅលើលោកចង់ភ្លក់? គ្មានទេមែនទេ?

15536

ខ្ញុំបានចំណាយពេលពីរម៉ោងក្នុងមួយថ្ងៃនៅក្នុងឡានដើម្បីធ្វើដំណើរនៅក្នុងទីក្រុងពីផ្ទះទៅកន្លែងធ្វើការ ពីកន្លែងធ្វើការមកផ្ទះ ក្នុងប្រអប់ដែកដ៏តូចចង្អៀតនោះគឺមានតែចម្រៀងដែលខ្ញុំពេញចិត្តប៉ុន្មានបទដើម្បីកំដរអារម្មណ៍ដ៏តានតឹង​ ប៉ុន្តែខ្ញុំនៅតែនិយាយពាក្យថា«ខ្ញុំចង់ស្លាប់»គ្រប់ពេល។ ខ្ញុំសើចនិងញញិមពេលជួបមនុស្សម្នា ប៉ុន្តែពេលដែលខ្ញុំបែកពីពួកគេគឺប្រៀបដូចជាខ្ញុំដើរចូលព្រៃជ្រៅដែលពោរពេញដោយភាពងងឹត សោកសង្រេងម្នាក់ឯងដដែល ។ ជាបន្តបន្ទាប់ការងាររបស់ខ្ញុំបានធ្លាក់ចុះយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ។​
រហូតដល់ព្រឹកមួយខ្ញុំបានឈរនៅមុខកញ្ចក់ក្នុងបន្ទប់ទឹកដដែល ហើយខ្ញុំមិនអាចកែប្រែអ្វីៗបានទាំងអស់ ខ្ញុំបាននិយាយទៅស្ត្រីម្នាក់ដែលនៅក្នុងកញ្ចក់ថា«ខ្ញុំចង់ស្លាប់» តើអាចស្លាប់ជាមួយខ្ញុំទេ?​ទឹកភ្នែកខ្ញុំបានស្រក់ចុះមក ដៃដែលមុតកាំបិតពីការធ្វើម្ហូបកំពុងតែហូរសស្រាក់ ដែលខ្ញុំមិនបានរុំរបួសអ្វីទាំងអស់។ ត្រូវហើយខ្ញុំអាចបង្ហូរឈាមខ្ញុំឲ្យអស់ពីខ្លួនហើយខ្ញុំអាចដេកស្លាប់នៅទីនេះបាន។ សំនួរបន្ទាប់ដែលផុសឡើងក្នុងខួរក្បាលរបស់ខ្ញុំ​ បើខ្ញុំស្លាប់បាត់កូនស្រីខ្ញុំ ឪពុកម្តាយខ្ញុំនរណាចិញ្ចឹមពួកគេ? តើខ្ញុំម៉េចនឹងអាចជ្រើសរើសការស្លាប់ដ៏សួនតួរនេះ? នេះជាជម្រើសអាត្មានិយមនិងគ្មានការទទួលខុសត្រូវទាល់តែសេាះ។ តើខ្ញុំធ្វើម៉េចនឹងអាចទម្លាក់បន្ទុកនេះឲ្យបងស្រីខ្ញុំតែឯងទៅ? ចុះកូនខ្ញុំនរណាមើលថែនាង?​ អ្នកណាផ្គត់ផ្គង់ការសិក្សានិងទទួលខុសត្រូវលើអនាគតរបស់នាង? ទុកឲ្យខ្ញុំប្រាប់អ្នកចុះ អារម្មណ៍ដែលចង់ស្លាប់គឺពិតជាឈឺចាប់ ប៉ុន្តែអារម្មណ៍ដែលអ្នកដឹងថាខ្លួនឯងមិនអាចស្លាប់បានគឺវាឈឺជាងនេះឆ្ងាយណាស់។ ខ្ញុំបានសួរសំនួរទីពីរមកខ្លួនឯងថា បើខ្ញុំមិនអាចស្លាប់ តើខ្ញុំអាចរស់ដោយក្តីរីករាយបានទេ?

ត្រូវហើយ! ប្រហែលជាមានពេលមួយអ្នកធ្លាប់គិតដល់ការស្លាប់ មនុស្សជាច្រើនក៏បានសម្រេចិត្តធ្វើវារហូតបានសម្រេចផងដែរដូចជា ចងក អាដៃ លេបថ្នាំ លោតទឹក… ប៉ុន្តែមនុស្សរាប់សិបលាននាក់ទៀតនៅតែនៅរស់ បើទោះជាពួកគេត្រូវរស់ដោយក្តីលំបាកវេទនាយ៉ាងណាក៏ដោយ។ អ្នកសុំទាន អ្នកគ្មានការងារ អ្នកគ្មានផ្ទះសម្បែង ក្មេងរើសសម្រាមនិងអ្នកមានវិបិត្ត….ដែលពួកគេនៅតែបន្តមានជីវិតលើលោកដល់ថ្ងៃនេះ។ ខ្ញុំអាចនិយាពាក្យថា«ខ្ញុំចង់ងាប់»រាប់លានដងឲ្យតែបានធូរចិត្ត ហើយសូមអរគុណចំពោះយើងគ្រប់គ្នាដែលនៅតែជ្រើសរើសការ«រស់» បើទោះជាយើងចង់«ស្លាប់»។
ទីបំផុតខ្ញុំនៅតែមានហេតុផលជាច្រើនដើម្បីបន្តជីវិតមកដល់ពេលនេះ​ ទោះបីខ្ញុំបានជួបព្យុះភ្លៀង ឧបសគ្គជាច្រើនរាប់មិនអស់ក៏ដោយ។ ក្លាយជាពីមនុស្សដែលចង់ស្លាប់ ខ្ញុំបានក្លាយជាមនុស្សដែលរឹងមាំជាងពេលមុន។ មួយភាគខ្ញុំជឿលើព្រេងវាសនា នៅពេលដែលខ្ញុំបានប្រឹងប្រែងអស់ពីសម្ថភាពដែលមានទៅហើយ លទ្ធផលរបស់ខ្ញុំគឺទុកឲ្យទេវតាជាអ្នកសម្រេច។ ការពិតនៅពេលដែលយើងជួយខ្លួនឯងបាន យើងធ្វើល្អបំផុតនោះយើងលែងខ្វាយខ្វល់ពីលទ្ធផលហើយសេចក្តីទុក្ខក៏រលាយបាត់ដោយឯកឯង។ ខ្ញុំមិនអាចស្លាប់ ហើយខ្ញុំនៅតែនៅរស់ជាមួយក្តីស្រលាញ់ដ៏ធំធេងដែលខ្ញុំមានចំពោះមនុស្សគ្រប់គ្នា។ បើខ្ញុំសម្រេចចិត្តស្លាប់គ្រានោះមែន ប្រហែលអ្នករាល់គ្នាមិនអាចអានអត្ថបទរបស់ខ្ញុំនាពេលនេះទេ ហើយខ្ញុំក៏គួរតែប្តូរឈ្មោះផេករបស់ខ្ញុំដាក់ថា «អស់សង្ឃឹម»ផងដែរ។ ខ្ញុំបានប្រើពាក្យមួយឃ្លាភ្ជាប់នៅនឹងកញ្ចក់ «ជីវិតដែលអស្ចារ្យគឺជីវិតរស់នៅដើម្បីអ្នកដទៃ»​ ព្រោះតែពាក្យនេះខ្ញុំនៅតែប្រើជីវិតរស់ គឺរស់ដើម្បីមនុស្សដែលត្រូវការខ្ញុំ ស្រលាញ់ខ្ញុំ ខ្វល់ខ្វាយពីខ្ញុំ… បើទោះបីជាពួកគេមិនអាចជួយចែករំលែកក្តីលំបាកដែលខ្ញុំមានក៏ដោយ។

cute-girl-smile

ចាប់ពេលព្រឹកនោះមកខ្ញុំលែងគិតថាខ្ញុំចង់ស្លាប់ទៀតហើយ។ ខ្ញុំនៅតែឆ្លុះកញ្ចក់នៅពេលព្រឹកបើទោះជាបីខ្ញុំមិនមានកម្លាំងគ្រប់គ្រាន់ក្តី ខ្ញុំនៅតែប្រាប់ខ្លួនឯងថា ការកើតទុក្ខមិនអាចដោះស្រាយបញ្ហាបានទេ ដូច្នេះខ្ញុំត្រូវតែញញិម។ ការ​ប្រើកំហឹង ម៉ួម៉ៅក្តៅក្រហាយមិនអាចធ្វើឲ្យអ្វីៗប្រសើរជាងនេះទេ ដូច្នេះខ្ញុំត្រូវតែញញិម…។ ខ្ញុំបានចំណាយពេលអានសៀវភៅនិងធ្វើអ្វីដែលមានប្រយោជន៍និងមិនទុកឲ្យខ្លួនឯងមានពេលទំនេរខ្វល់ខ្វាយរឿងទុក្ខព្រួយទៀតទេ…។ ខ្ញុំចាប់ផ្តើមបែកចែកពេលវេលាចំពោះខ្លួនឯង ក្រុមគ្រួសារ មិត្តភក្តិ រួមទាំងមនុស្សគ្រប់គ្នា…។ ខ្ញុំបានកែប្រែទម្លាប់រស់នៅ ខ្ញុំធ្វើកំណត់ត្រាការចំណាយប្រចាំថ្ងៃនិងសរុបចំណាយប្រចាំខែ។ ខ្ញុំបានសរសេរកំណត់ហេតុការងារជារាងរាល់ថ្ងៃ និងបែងចែកការងារដែលខ្ញុំត្រូវធ្វើមុន ការងារដែលត្រូវធ្វើក្រោយ ហើយខ្ញុំនឹងគូសបញ្ជាក់នៅពេលដែលខ្ញុំបានធ្វើវារួចហើយ ខ្ញុំនៅសរុបលទ្ធផលដែលបានធ្វើរាល់ពេលបញ្ជប់ម៉ោងធ្វើការនៃថ្ងៃនីមួយៗ។ ខ្ញុំចាប់ផ្តើមចែករំលែកគំនិតថ្មីៗទៅក្នុងបណ្តាញសង្គមFacebook ខ្ញុំបន្ថែមការស្រលាញ់ដល់មនុស្សគ្រប់គ្នានៅក្នុងសង្គម ចូលរួមបរិច្ចាកថវិការទៅមន្ទីពេទ្យ កុមារនិងជនក្រីក្រតាមលទ្ធភាពដែលខ្ញុំមាន…។ អ្នកនឹងសួរខ្ញុំថាតើទាំងនេះវាមានអ្វីទាក់ទងនឹងការចង់ស្លាប់?
មែន! គឺទាក់ទង បើយើងមិនអាចកែប្រែស្ថានភាពបាន យើងត្រូវកែប្រែការគិតនិង ការកែប្រែទម្លាប់រស់នៅឲ្យមានបែបផែនដ៏ច្បាស់លាស់ ឲ្យមានសណ្តាប់ធ្នាប់ គឺយើងច្បាស់ជាទទួលលទ្ធផល។ ការងារ ការរវល់ ការគិតវិជ្ជមាន ការចែករំលែកសេចក្តីស្រលាញ់និងសេចក្តីល្អ ធ្វើចិត្តឲ្យយើងរីករាយ​ វាច្បាស់ណាស់ថាជួយឲ្យខ្ញុំរឹងមាំជាងមុន ព្រោះនៅពេលដែលការរៀបចំគម្រោងច្បាស់លាស់និងខិតខំប្រឹងប្រែង… ខ្ញុំច្បាស់ជាទទួលលទ្ធផលល្អ។ មនុស្សដែលមានលទ្ធផលល្អច្បាស់ជាមិនចង់ស្លាប់នោះទេ។
ខ្ញុំបានទៅពិនិត្យសុខភាពទូទៅដោយបានទៅជួបជាមួយវិជ្ជបណ្ឌិតផ្នែកក្រពះ ពោះវៀននិងវិជ្ជបណ្ឌិតខាងច្រមុះ… ។ ការពិតខ្ញុំមិនមានជំងឺអ្វីទាំងអស់ ក្រពះពោះវៀននិងច្រមុះខ្ញុំត្រឹមតែខ្សោយ ចំណែកការឈឺសសៃនិងសាច់ដុំនោះ សុទ្ធតែចេញពីភាពតានតឹងផ្លូវចិត្តនោះឯង។ លោកគ្រូពេទ្យបានប្រាប់ថា​ មនុស្សត្រូវចេះគ្រប់គ្រងការគិត គ្រប់គ្រងការស្រម៉ៃ… ព្រោះបើយើងចេះតែប្រមូលមកគិតដោយមិនអនុវត្តន៍ គិតបានត្រឹមតែគិតមិនទទួលជោគជ័យ គិតឲ្យកាន់តែច្របូលច្របល់ គិតត្រឹមតែបន្ថែមទុក្ខឥតប្រយោជន៍។ បើខ្ញុំគ្មានជម្រើសក្នុងការស្លាប់ទេ ខ្ញុំត្រូវគ្រប់គ្រងចិត្តគំនិតនិងការគិតរបស់ខ្ញុំជាចាំបាច់ ខ្ញុំអាចនឹងមិនស្លាប់ដោយការធ្វើអត្តឃាតប៉ុន្តែខ្ញុំអាចនឹងស្លាប់ដោយការគិតពីរឿងទុក្ខព្រួយនោះឯង។ ទីបំផុតការងាររបស់ខ្ញុំបានរីកចម្រើននិងសម្រេចលទ្ធផលគួរជាទីគាប់ចិត្តដល់ថ្នាក់ដឹកនាំគ្រប់រូប ហើយខ្ញុំតែងតែត្រលប់ទៅផ្ទះដោយថាមពលនិងរីករាយជានិច្ច។ មានន័យថាកាលពីពេលមុនខ្ញុំមិនបានធ្វើឲ្យអស់លទ្ធភាពនិងល្អបំផុតនោះទេ ព្រោះរវល់តែកើតទុក្ខរីងរៃនឹងជីវិតតែលតោល បើសិនជាខ្ញុំស្លាប់ពេលនោះមែន ខ្ញុំច្បាស់ក្លាយជាខ្មោចដែលស្លាប់ដោយបិតភ្នែកមិនជិតជាមិនខាន។

រហូតមកដល់ពេលនេះខ្ញុំនៅតែហត់នឿយ ខ្ញុំនៅតែតានតឹងម្តងម្កាល ប៉ុន្តែរាល់ពេលដែលខ្ញុំនិយាយទៅកាន់មិត្តភក្តិខ្ញុំថា​ «អញចង់ងាប់» វាបែរជាធ្វើឲ្យខ្ញុំអស់សំណើចក្អាកក្អាយនិងរីករាយទៅវិញ។ អ្នកដឹងថាមិត្តភក្តិខ្ញុំតបយ៉ាងម៉េចទេ? ខ្លះឆ្លើយថា «តស់!ទៅងាប់ទាំងអស់គ្នា» ហើយមិត្តខ្ញុំម្នាក់ទៀតវានិយាយថា «អើ! ទៅងាប់ទៅល្អហើយ ព្រោះអញមិនបាច់សងលុយដែលជំពាក់ហ្អែងទេ»។ គ្មានអីសប្បាយជាងម្ចាស់បំណុលងាប់បាត់នោះទេ​ ហើយ«រឿងដែលចង់ងាប់»ក្លាយជារឿងកំប្លែងសម្រាប់ពួកយើងទៅវិញ។ ខ្ញុំបែរជាផ្ទុះសំណើចអស់ពីពោះរាល់ពេលខ្ញុំនិយាយថា«អញចង់ងាប់» មិនដូចជាពេលមុនដែលត្រូវហូរទឹកភ្នែករហេមរហាម…។
ការផ្លាស់ប្តូរការគិតគឺជារឿងសំខាន់ណាស់ ចំនុចចាប់ផ្តើមដំបូងបង្អស់គឺចេញពីខ្លួនយើង។ ខ្ញុំចាំពាក្យបងប្រុសម្នាក់ប្រាប់ខ្ញុំថា​«ការលំបាកវេទនា សប្បាយឬរីករាយ… គ្រប់យ៉ាងគឺមកពីការគិតរបស់យើង»។
បើយើងនិយាយថា«អាចម៍គោស្អីទេហ្អា! លំបាកអីតែឯង មនុស្សរាប់លាននាក់គេលំបាកគ្រប់តែគ្នា។ ខ្លះក្រខ្វះសូម្បីតែទឹកផឹក នាំគ្នាទៅផឹកទឹកនោមគោផង ពួកគេនៅតែចង់រស់»។ ពាក្យខ្លះអ្នកត្រូវតែនិយាយឲ្យវាកំប្លែង ហើយកុំខ្លាចនិយាយចេញមក សំខាន់វាធ្វើឲ្យយើងធូរស្រាល​ ដូចជាពាក្យអង់គ្លេសនិយាយថា «Make it fun»។
នេះជាបទពិសោធន៍ជីវិតដែលខ្ញុំបានចែករំលែក សង្ឃឹមថាវាជាមេរៀនតូចមួយក្នុងហោប៉ៅរបស់អ្នកគ្រប់គ្នាដើម្បីឆ្លងកាត់អារម្មណ៍ដ៏តានតឹងមួយក្នុងជីវិត។ កុំស្លាប់អី បើស្លាប់ពិតជាអាចដោះស្រាយបញ្ហាបាន តើមនុស្សគ្រប់គ្នាចង់រស់នៅដើម្បីអ្វីទៅ?

ជូនពរសំណាងល្អ សុខភាពល្អ ទទួលជោគជ័យគ្រប់ភារកិច្ច
ដោយក្តីគោរពស្រលាញ់
សុ ចិន្តា

%d bloggers like this: